Chapter 39
Pasado alas singko na nang magising si Ayesha. Napahaba ang kaniyang tulog dala ng jetlag sa naging byahe niya. Agad siyang bumangon at inayos ang sarili. Nais niyang maglakad-lakad sa beach side habang pinapanood ang papalubog na araw. Nagmamadali niyang sinuklay ang buhok niya. Agad niyang sinipat sa salamin ang kaniyang kabuuan, nang masigurong maayos ang hitsura saka siya nagpasyang lumabas na ng kaniyang kuwarto.
Naabutan pa niya ang araw na malapit nang lumubog nang makarating siya sa tabing dagat. Iniwan niya ang kaniyang suot na tsinelas sa di kalayuan. Nais niyang damhin ang lamig ng tubig na nagmumula sa dagat.
She felt empty. Malamig ang dampi ng hanging yumayakap ngayon sa kaniyang kaniyang puso. Huli na nang maramdaman niya ang mga luhang nag-uunahang pumata
