Hindi naman na mapakali si sergio pabalik-balik siya sa may labas ng gate papasok ulit sa loob ng bahay, papasok sa kanilang silid. Magpapaikot-ikot doon, babalik na naman sa sala at lalabas na naman ng gate.
Paulit-ulit din siyang tumitingin sa kanyang relong pangbisig dahil wala pa rin si Samaya, anong oras na malapit na ang alas onse ng gabi pero wala pa rin ito.
Hindi pa rin naman niya ma-contact ito at ni hindi rin nag-chat sa kanya o nag-text man lang kung nasa airport na ba ito, kung kasama na nito ang kaibigan nito o ano.
Para na siyang mapapraning na iwan, kanina pa rin siya paulit-ulit ng tanong sa kanyang nanay. Pero paulit-ulit lamang din naman ang sagot na hintayin na lamang niya.
Ngayon na niya na-realized kung gaano ang nararamdamang pag-aalala ni Samaya noon kapag uma
