Chapter 5: Ang Pagbabalik ng Nakaraan
Dahan-dahang lumulubog ang araw sa likod ng mga skyscraper ng lungsod.
Sa loob ng penthouse, tahimik si Sophia.
Nakaupo siya sa malaking sofa, yakap ang sarili, habang paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang mga nangyari nitong mga nakaraang araw.
Ang folder.
Ang mga dokumento.
Ang misteryosong koneksyon ng kanyang pamilya kay Lucas de Vera.
At higit sa lahat… ang pakiramdam na may parte ng sarili niyang hindi niya naaalala.
“Parang unti-unting bumabalik ang lahat,” bulong niya. “Pero hindi ko alam kung dapat ko bang gustuhing maalala.”
Bumukas ang pinto.
Pumasok si Lucas.
Kalmado ang aura niya, pero halatang mabigat ang iniisip. Suot niya ang simpleng dark suit, at kahit walang sinasabi, ramdam ni Sophia ang bigat ng presensya niya.
“Sophia,” mahinahon niyang tawag. “Kailangan nating mag-usap.”
Napatingin siya agad.
“Ano po iyon?”
Lumapit si Lucas at huminto sa harap niya.
May sandaling katahimikan bago siya nagsalita.
“May taong galing sa nakaraan mo… na bumalik.”
Natigilan si Sophia.
“Bumalik?” mahina niyang ulit.
Tumango si Lucas.
“At hindi lang basta bumalik. May dala siyang impormasyon na maaaring magbago ng lahat—maging ang relasyon natin.”
Napakurap si Sophia.
“Lucas… sino siya?”
Huminga si Lucas nang mabigat.
“Isang taong matagal nang konektado sa mga nangyari sa pamilya mo.”
Umupo si Lucas sa armrest ng sofa, hindi masyadong malapit, pero sapat para maramdaman ni Sophia ang tensyon.
“May mga bagay sa nakaraan mo na hindi dapat nangyari sa isang normal na buhay,” mahinahon niyang paliwanag. “At may mga taong gumawa ng lahat para manatiling nakatago iyon.”
Nanlamig si Sophia.
“Bakit ngayon lang nila sinasabi sa akin ang lahat?”
Tumingin si Lucas sa kanya.
“At bakit parang… lahat ay umiikot sa akin?”
Hindi agad sumagot si Lucas.
At sa unang pagkakataon, nakita ni Sophia ang kakaibang bigat sa mga mata niya.
“Dahil hindi ito simpleng nakaraan,” sa wakas ay sabi niya.
“Isa itong bagay na patuloy na humahabol sa iyo.”
Biglang tumunog ang cellphone ni Lucas.
Agad siyang tumayo at sumagot.
Mabilis ang usapan. Mababa ang boses. Mga pangalan na hindi maintindihan ni Sophia.
Pero ramdam niya—hindi ito simpleng negosyo lang.
May panganib.
May tensyon.
May paparating.
Pagkababa ng tawag, lumapit si Lucas muli.
“Mas lalong kailangan mong maging maingat ngayon,” sabi niya.
Napatingin si Sophia.
“Lucas… hindi ko na alam kung kaya ko pa.”
Lumambot nang bahagya ang ekspresyon ni Lucas.
Lumapit siya at dahan-dahang hinawakan ang kamay niya.
“Hindi mo kailangang kayanin mag-isa.”
“Kasama mo ako.”
Biglang may kumatok sa pinto.
Mabigat.
Paulit-ulit.
Parehong natigilan sina Sophia at Lucas.
Nagkatinginan sila.
At sa isang iglap, nagbago ang buong atmosphere ng silid.
Binuksan ni Lucas ang pinto.
Isang lalaki ang nakatayo roon.
Tahimik. Maingat ang galaw. May hawak na envelope.
At sa unang tingin pa lang kay Sophia…
parang may parte ng kanyang isip na kumikirot.
Parang… pamilyar siya.
“Miss Almeda,” sabi ng lalaki, mababa ang boses. “May kailangan kayong malaman.”
Lumunok si Sophia.
“Ano po iyon?”
Inangat ng lalaki ang envelope.
“Galing ito sa nakaraan ninyo.”
Nanlamig ang buong paligid.
Lumapit si Sophia nang mabagal, parang bawat hakbang ay mabigat.
Kinuha niya ang envelope.
Tahimik.
Binuksan niya.
Mga dokumento.
Lumang records.
Pangalan ng kanyang pamilya.
Mga transaksyon.
At isang pangalan na paulit-ulit niyang nakikita…
na hindi niya maintindihan kung bakit pamilyar ang pakiramdam.
“Hindi ko alam kung ano ito…” bulong niya.
“Pero parang lahat… konektado.”
Tumingin si Lucas sa kanya.
At sa boses na mas mababa, mas seryoso, sinabi niya:
“Dahil konektado talaga ang lahat, Sophia.”
Humigpit ang hawak niya sa papel.
“Kung ganoon… sino po talaga ako?”
Sandaling katahimikan.
At sa katahimikang iyon, mas lumalim ang lahat—ang misteryo, ang takot, at ang hindi maipaliwanag na damdamin sa pagitan nila.
Lumapit si Lucas sa kanya.
At sa mahinahong boses, sinabi niya:
“Malalaman mo.”
“Pero kapag nalaman mo na… wala nang babalik sa dati.”
Sa labas, kumikislap ang ilaw ng lungsod.
Pero sa loob ng penthouse…
isang nakaraan ang unti-unting nagigising.
At si Sophia, sa unang pagkakataon, hindi na sigurado kung ang katotohanan ba ang gusto niyang marinig…
o ang katahimikan na dati niyang buhay.