"SAB, matagal ka pa ba?" Hindi pasigaw pero malakas kong pagkakatanong sa kaniya habang hinihintay siyang lumabas ng kuwarto. Ngayon na kasi ang pagbalik niya sa trabaho at nakatutuwang isipin na nakita ko ang pagiging matatag niya matapos naming makapag-usap sa nilipatan naming bahay.
"Heto na!" wika niya at ilang saglit pa'y lumabas na siya ng kuwarto. Malapad ang ngiti kong bumungad sa kaniya at magkahawak kamay kaming bumaba sa may salas. Kamukat-mukat ay hindi ko inaasahang magbubukas siya ng isang usapan, "Hindi pa rin talaga ako makapaniwala na may bago na tayong tahanan!" masayang wika niya na ikinangiti ko pero sandali iyong napawi nang parang lumipad na naman ang kaniyang isipan.
"O, bakit?"
"Naisip ko lang, pagkatapos kaya ng operasyon ay makakakita pa kaya ang isang mata k
