Chapter 38

1385 Words

HINDI KO alam kung bakit doble ang kaba ko, kaba na hindi ko alam kung saan ba nanggaling-- sa paglilihim ko ba sa kaniya o sa magiging resulta. Napatitig siya sa mga mata ko at nakita ko ro'n ang pagkadismaya. Maya-maya pa'y pinatakan niya ng kung ano ang mga mata ko. "Pangpadilat 'to para makita ko ang sa likod ng mata mo, wala naman problema sa front-- but the worst is, baka sa likod ang may problema," aniya. Nagdulot iyon ng kung anong kaba sa akin. "So, anu-ano ba ang mga symptoms na nararamdaman mo?" Napabuntong-hininga ako. "Parang may.. nakaharang na salamin tapos.. may ulap-ulap akong nakikita na hugis bulak." Napatango siya at feeling ko ay itinatago niya lang ang kaniyang pag-aalala sa akin para hindi ako masyadong kabahan. Maya-maya pa'y sumilay ang ngiti niya. "Kinakabahan

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD