Chapter 25
Lost Hindi ko mapigilan ang mapairap sa hangin dahil sa kamalasan ko ngayon. Sabi ko na nga ba walang magandang maidudulot ang pagsunod ko sa lalaking ito e, yan tuloy hindi ko alam kung paano ako makakauwi nito. Paniguradong hinahanap na ako ng mga kasama ko. Bakit ba kasi nakalimutan kong dalhin ang cellphone ko. “Ano ba, puwede ba tumigil ka... kanina ka pa palakad lakad r'yan. Nakakahilo ka!” masungit na litanya ng lalaking kasama ko dito. “Eh ano ngayon? ‘di huwag kang tumingin d’yan kung nahihilo ka... buwiset na ‘to,” masungit din’ sabi ko dito. Nakatanggap lang naman ako ng isang nagsusungit na irap sa lalaking antipatiko na ito. “Anong oras na ba?” mayamaya’y tanong ko dito ng tumigil ako sa harapan nito. Tumingala ito at masungit pa rin akong tinitigan, ng tumingin ito sa o
- Writer
