Tila may dumaang anghel sa aming lamesa habang naghihintay kami ng aming pagkain. Malayo ang tingin ko habang si Ivo naman ay abala sa kan’yang cellphone. Baka nag-a-update sa kna’yang asawa. Si Sebastian naman ay hindi ko alam kung anong trip sa buhay dahil palipat-lipat lamang sa aming dalawa ang kan’yang tingin.
Manhid yata siya at talagang parehas niya pa kaming niyaya. Hindi niya ba pansin na hindi kami okay?
“Hindi ba napapanis ang mga laway niyo?”
Napalingon ako kay Mayor Sebastian nang magsalita ito. Lumingon din ako kay Ivo na katulad ko ay napatingin din kay Sebastian.
“What?” Takang tanong ko.
Napapanis ba ang laway? Ang akala ko ay pagkain lamang ang napapanis.
“Ang tatahimik niyo! Parang wala kayong pinagsamahan,” sambit ni Mayor.
Halos sabay pa kami ni Ivo na tumalim a
