Chapter 37

2347 Words

Reed TILA ako nauupos na kandilang napaupo sa tiles na sahig ng hospital. Tila rin may sumusuntok sa dibdib ko ng palit ulit. Hindi ako makahinga. Umiling iling ako. Ayokong maniwala sa mga sinasabi ni Manang Salve. Ayaw yun tanggapin ng puso ko pero ang utak ko ay parang sirang plakang paulit ulit na naririnig yun. "Ang sabi ng doctor mag da-dalawang buwan na syang buntis. Pero mahina raw ang kapit ng bata. Baka daw na i-stress sya.." Mariin kong kinuyom ang kamao at galit na pinagsusuntok ang tiles na sahig. Doon ko binuhos ang galit at sakit na nararamdaman ko kasabay ng pagbuhos ng luha ko. Di ko matanggap ang mga sinasabi nila. "I-Iho tama na yan masasaktan ka lang pakiusap.." Awat sa akin ni Manang Salve. Umiling iling ako at tumingin sa kanila. "Bakit? Bakit hindi nyo sina

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD