Fog of Heart

Episode 6 (Dylan The Shameless Freak)

(Claire)

I was busy reading some papers in my office nang biglang nag ring ang Cellphone ko. I look at the callers ID and to my surprise, It was Dylan. Nakatanggap na ata to ng kasulatan mula kay Attorney. 

Masaya kong pinindot ang answer button. "You good for nothing btch! after what I've done to you! How dare you cancel your cards and take my name from the properties ha?! you can't do that!" malakas na sigaw na ang bumungad sa akin. Nilayo ko muna ito ng konti sa tenga ko dahil mukhang masisira ang magandang eardrums ko sa sigaw niya. 

"Kalma Dylan, Ang aga-aga highblood ka naman," sarcastic kong sagot sa kanya. 

"Ikaw na babae ka somosobra ka na! matapos ang lahat na ginawa mo sa akin! pinatay mo pa ang anak ko, ngayon you want to take away those things! you are crazy." 

"Ikaw na lalaki ka, akala ko ba mayaman ka? Bakit parang makareact ka ngayon ay parang kasalanan ko pa na tinanggal ko ang salot sa mga properties KO? Napakabobo mo naman, isn't it obvious? we broke up, and natural lang na bawiin ko lahat ng binigay ko sayo. Bobo lang ang hindi makaintindi nun darling," pilosopo kong sagot sa kanya. "You btc..." 

I smirked.

"And before you accuse me na ako ang pumatay sa anak mo, Think carefully before you speak jerk. I can sue you for defamation and libel, don't ever think na matutuloy pa ang mga projects ng kompanya mo sa Buenavista corporation." dagdag ko. 

"What?!? You can't do that?" galit na sigaw niya. I raise my eyebrows dahil sa naging reaction niya. "At bakit naman?"

"That is not just your company and may part sa mga desisyon na yan si Samantha!" galit na sagot niya. 

I smirked. "Panindigan mo ang kapit sipsip sa fake Buenavista na yan, Dylan. Diyan ka aahon sa buhay." pagkasabi ko nun ay binaba ko na agad ang cellphone ko. kinuha ko naman ang telepono ko at tinawagan ang sekretarya ko. 

Makalipas ang ilang minuto ay pumasok naman siya sa loob ng opisina ko. "Ma'am? anything you want ma'am?" maligalig niyang bungad sa akin. 

"Ban this people from entering this company." binigay ko sa kanya ang apat na litrato sa hawak hawak ko kanina. "Talaga ma'am?" napatingin naman ako sa kanya dahil sa naging reaction niya. 

"Whats with the face?" seryoso kong tanong. Napakamot naman siya sa sinabi ko.

"Noong nakaraang araw po kasi ma'am, hinarass ni ma'am Samantha ang nasa finance department." mas lalong tumaas ang kilay ko dahil sa sinabi niya. Sinara ko naman laptop ko at tinigil muna pansamantala para makinig sa kanya. 

"Samantha did what?" I asked once again to make sure na tama ang sinabi niya. Mukhang natigilan naman siya sa sinabi ko at ngayon ay nag aalangan kung sasabihin niya o hindi na. "Tell me now." pagalit kong dagdag. 

"Hinarass niya po nung nakaraang araw ang head ng finance department dahil wala na daw pong pumapasok na pera sa bank account niya po ma'am," mahinang sumbong niya sa akin.

"Paano mo nalaman?"

"Kasi pati po dito sa main office nag eskandalo po siya." dagdag niya. 

"What? at bakit hindi n'yo sinabi sa akin na nagkagulo na pala dito?" seryoso kong tanong sa kanya. Hindi naman siya makasagot sa naging tanong ko, at mukhang alam ko na kung bakit hindi siya makasagot.

"She threaten all of you right?"

Tumango naman siya bilang sagot sa akin. "Well now, hindi na sila makakapang gulo dito. Bring this to the security office, and

papuntahin mo dito ang head ng Finance office. I want to talk to her." utos ko sa kanya. Tumango naman siya at nilista lahat ng sinabi ko bago umalis. Binuksan ko naman ulit ang laptop ko para mag umpisa ulit na magtrabaho. 

Ilang minuto pa ay dumating na agad ang Head ng finance department na si Kristel, relative ko sa side ni lolo. They have their own company but she chooses to work for me dahil sobrang pang aalipusta naman yung makukuha niya from her family dahil sa babae siya. 

"Ma'am? did you call for me?" magalang niyang bati sa akin. Ngumiti ako sa kanya ng matamis. "Kristel, drop the formalities. Parang hindi pamilya." natatawang sagot ko sa kanya. natawa naman siya sa sinabi ko. 

"We are in a work place ate Claire. Dapat lang na respetuhin ka diba?" 

Tinuro ko naman ang upuan sa harapan ng lamesa ko signaling na umupo siya. Mahaba habang chikahan to. 

"Yeah right. So tell me, what did Samantha do to you?" seryoso kong tanong sa kanya. She just raises her eyebrows on me and smirked. "Ah yes, your so sweet, gentle, and smart SISTER," sarcastic niyang usal. She even emphasizes the word sister. 

"Yes, my SISTER." nakakaloko kong pag uulit sa kanya. "She just harasses me and my staffs. Wala daw kasing pumasok na 50 million dollars sa bank account niya," She irritably explained. 

"I think that Samantha needed a psychologist Ate. She needed a guidance of an expert, kung sakaling hindi ako dumating agad. She must have killed my assistant using a pen." she added. Hindi muna ako kumibo sa sinabi niya dahil alam na alam ko na kayang gawin iyon ni Samantha. 

"At ano nga pala itong narinig ko na she accused you sa pagkamatay ng anak niya? and worst ang tatay si kuya Dylan pa?" biglang tanong niya sa akin. I just smiled at her, agad kong pinindot ang intercom ng opisina ko. "Bring us snacks as well as tea's." 

She just smirked at me dahil alam na alam niya na hindi siya pwedeng umalis sa opisina ko nang hindi ko nakwekwento ang lahat sa kanya. "Alam mong working hours ko diba?" I just looked at her meaningfully at ngumiti ng nakakaloko.

"You are not leaving my office, not until malaman mo naman ang pinaggagawa ng magaling mong kamag-anak." 

"Mangilabot ka nga ate Claire! alam ko may sa demonyo din ako, pero yung kademonyohan ko mild lang. Di katulad ng feelingerang adopted sister mo," nandidiring usal niya. Natawa naman ako dahil hindi niya kayang i-admit na kamag-anak niya din si Samantha. 

Makalipas ang ilang minuto ay dumating na din yung inutos ko sa sekretarya ko. "Hindi talaga maganda ang pagpapatawag mo sa akin tuwing working hours." iiling-iling niyang pahayag. "My secretary started all of this, kung hindi lang sana siya nadulas, hindi na sana kita pinatawag at chinika." I enunciated. 

"Yeah, yeah. Mukhang hindi na nga ako makakaalis dito dahil paborito kong snacks pa talaga ang hinanda mo. Yikes donut," excited na sabi niya. Kumuha naman siya ng isang pirasong matcha donut? tinignan ko naman ang mga snacks na nakalagay sa isang tray pero nagtaka ako dahil sa naging preference ni Kristel ngayon.

"I know you love sweets but, you never ate a donut." seryoso kong sabi. Mukhang nagulat naman siya dahil sa pahayag ko. I know something is off dahil ever since bata palang kami ni Kristel, hindi hindi siya kumakain ng donut. I know it may sound crazy and wierd pero she doesn't like the idea of a bread coated with sugar and fillings and top with some chocolate and some sprinkles.

Hanggang sa nagtrabaho na kami ay hinding hindi talaga siya kumain ng donut. 

Napasandal naman ako sa pag-iisip ko. "You ate a donut? and worst, sa ayaw mo pang flavor. What is happening here?" nakakalokong tanong ko sa kanya. Namula naman siya sa hindi malamang dahilan. "It is because I am pregnant." direktang sagot niya sa akin. 

Lumaki naman ang mata ko sa sinabi niya. Napatayo pa nga eh. "WHAT?! seryoso! WHY DID YOU NOT TELL ME SOONER?! SINO ANG AMA? HOW? WHY? WHERE?--" napatigil naman ako dahil sa narinig kong malakas na pagtawa niya.

"8 weeks pregant na po ako Ate and hindi ko sinabi sa inyo agad dahil I want to surprise all of you," masayang pahayag niya. But suddenly she pouted. "Pero hindi na to surprise dahil nahuli mo na ako agad." 

Natawa naman ako sa sinabi niya. "Sino ang Ama?" namula naman siya sa sinabi ko. She put the matcha donut down. "Its Klein," kinikilig at medyo takot niyang sagot. 

Lumaki naman ang mata ko sa sinabi niya at halos napatayo na sa gulat. "What?!" 

"I know, I know ate. Calm down I can explain," pagpapakalma niya sa akin. Napaupo naman ako at napainom ng tsaa dahil sa pagkagulat. "Kristel! Naku pong bata ka. Ba't sa ex mo pa?"

Napakamot naman siya ng batok at mukhang na aawkwardan na sa sinabi ko. "Ate to make the long story short. He came back and fixes everything that happened in the past, and now we are expecting."

"Ewan ko sayo. Basta alagaan mo ang pamangkin ko, umiyak ka na wag lang siya." pabiro kong usal. 

"I will never do that ate, I promise." 

Ngumiti ako sa kanya at kontentong tinignan siya habang kumakain ng donut na may siracha. Nirequest niya yun eh. Napahaba naman ang kwentuhan namin at medyo gumigil ang mukha niya na pinagbibintangan ako ni Dylan at Samantha na ako ang pumatay sa Anak nilang dalawa. 

"Alam mo Ate, hindi ko lang masabi sayo dahil patay na patay ka pa kay Kuya Dylan noon eh. Napapansin ko, kung saan siya mabubuhay doon siya kakapit," malditang sabi niya. 

"Paano mo nasabi?"

"Sa kinikilos niya palang, everytime na wala ka at nasa paligid si Samantha. He is hitting two birds in one stone, very clever." naiinis niyang usal. She even rolled her eyes to show her disappointments. 

Napailing nalang ako sa sinabi niya. "Bakit hindi mo man lang naopen up sakin yan noon? Para naiwasan ko naman ang ma disappoint sa parents ko," 

"I tried but you are head over heels sa kahangalan ni kuya Dylan noon." she annoyingly blurted. As she bite the last donut, biglang nagring ang cellphone ko kaya napunta ang atensyon namin doon. 

"Its Tita Agatha, sagutin ko lang." I excuse myself for a moment at humarap sa kalakhan ng Amsterdam. 

"Hello Tita, napatawag ka?" 

"Home. Now."