Zaina Jhin
Malalaki ang mga hakbang na ginawa ko nang maramdaman kong papalakas na nang papalakas ang pagbuhos ng ulan. Kasalukuyan akong naglalakad patungo sa bahay nila Maxine, ang batang tinuturuan ko. Tatlong araw na din ang nakalipas simula nang magsimula akong turuan siya. Naging maayos naman na ang pagtuturo ko dahil unti unti ay tila napapalagay na ang loob sa akin ng bata. Hindi siya mahitrap turuan dahil may talino ang bata, nahahati lamang ang atensyon niya dahil sa paglalaro.
“Nako po, sobrang lakas na,” nag aalala kong bulong sa sarili ko habang patuloy sa paglalakad sa ilalim ng malakas na ulan. Isang maliit at sirang payong lamang ang pananggalang ko sa ulan kayat hindi maiwasan na mabasa ako.Basang basa na ang mga kamay ko hanggang sa braso at maging mga paa hanggang sa h
