Lhira POV
Pagkatapos ng naging pag-uusap namin ni Papa ay umalis na kami ni Miguel. Binilinan niya akong alagaan ko ang aking sarili pati na rin ang magiging anak namin. Malungkot man ako dahil hindi siya makakapunta sa kasal ko. Alam kong hindi rin yun pwede. Sino ba naman kasing anak ang hindi gugustuhing maihatid sa altar ng kanyang ama. Panganay niya akong anak kaya alam kong I’m still his little princess. Mayroon mang masasakit na nangyari sa pagitan namin. May masasaya pa rin naman. Kaya wala akong karapatan na mag-reklamo sa diyos dahil naging ganito ang buhay ko. Sabi nila ikaw daw ang gumagawa ng sarili mong kapalaran kaya dapat maging matalino ka sa pagdedesisyon ng yung buhay. At kung magkamali ka man at matuto ka pa ding bumangon. Hindi lang para sa mga tao sa paligid mo na na
