Riot Men Series 1: Whispers in the Dark

32. ONE ROOM

Ilang araw na akong nakakulong sa mansyon ni Jin. Ilang araw na rin sumasakit itong p**e ko dahil sa sobrang rough n'ya sa akin. Diyos ko, sana naman tigilan na niya ang s*x. Halos araw-araw na yata kami nagse-s*x, gusto ko na magpahinga. Mabuti na lang at busy s'ya kahapon kaya magdamag siya wala, kahit papa'no ay nakapagpahinga ako, pero 'di pa rin enough ang one day na pahinga.

Nandito ako ulit sa room ko. Palagi naman ako rito, never pa ako lumalabas. Kapag naman gusto ko lumabas, palagi naman naka-lock ang door at 'pag nagpapaalam naman ako sa kaniya, ito ang nangyayari sa akin, s*x ulit. Siguro ginagawa niya ito para 'di ako makalabas, talagang pinapagod ako.

Kumusta na kaya sina Jana, An, at Leslie? Please lang, sana malaman nila na may k-um-idnap sa akin at i-report nila sa pulis. Gosh! Ayoko na rito.

Muli ako bumangon sa bed ko dahil dama ko na ang pantog ko. Nahihirapan akong maglakad dahil sa masakit kong p**e kaya ito ako ngayon, paika-ika ako maglakad. Kainis talaga!

Pagkatapos kong magbawas ay naghugas ako ng mga kamay. I suddenly paused no'ng makita ko ang reflection ko sa mirror na nasa harapan ko. Nagtaka ako why ang smooth ng skin ko at parang nabawasan ang size ko sa katawan. Siguro namamalik-mata lang ako. Inaantok pa yata ako.

Sunod ako naglakad paalis ng banyo at huminto sa tapat ng pinto. I took a deep breath at nakiusap na sana ay bukas na ang pinto na iyan. Lumapit ako sa pinto at nagbabasakali na bukas na 'to, sinubukan ko muling buksan. Sobra ako na-shock dahil bigla ito nagbukas. I'm so happy and grateful no'ng mabuksan ko 'to at saka ako nagmadaling lumabas.

Sa pagkakaalam ko ay umalis si Jin, nagpaalam siya sa akin kaninang umaga na may dadalawin siyang kaibigan sa presinto. Matagal-tagal din no'ng nagpaalam siya sa akin and I'm sure na matatagalan pa ang balik niya. Marami pa akong time para makatakas. Nahirapan lang ako mahanap ang exit dahil sa sobrang laki ng bahay n'ya, mansyon rather. Bukod pa ro'n, hinang-hina pa rin ako kaya palagi ako nakahawak sa dingding everytime na naglalakad ako para 'di ako mahulog. Bumaba ako sa hagdan at sa pamamadali kong bumaba at panghihina ng mga tuhod ko ay nahulog ako.

"S**t!"

Mabuti na lang at ilang hakbang na lang ay first floor na kaya hindi ako masyado nasaktan. Nagkaroon lang ako ng mga kaunting galos sa siko at tuhod, pero who cares? Malapit na akong makatakas dito. Nakikita ko na ang pinto palabas. Finally!

Agad ko binangon ang katawan ko at naglakad papunta sa puti at malaking door. But, unfortunately, nakasara rin ito.

"T*****a talaga! Malapit na ako makalabas! F**k! Argh! F**k!" Sa inis ay nasuntok ko ang pinto at dahil do'n syempre nasaktan ako. Ang tanga ko sa part na iyon. Bakit ko sinuntok iyong pinto, eh, matigas nga iyon?

Nilibot ko ang baba para makahanap ng iba pang labasan. Binuksan ko ang lahat ng mga pinto na nandoon, karamihan do'n ay nakasara, iilan lang ang nakabukas. Hanggang sa may nabuksan akong isang room na kinabigla ko. Isang malawak na room na puno ng gamit sa pagpinta. Amoy na amoy ko sa loob ang amoy ng mga pintura at nakita ko rin ang paintings na ginawa ko. Ang lahat na iyon ay maayos na nakalagay sa gilid at ang iba ay nakasabit pa sa puting dingding.

Pinasok ko ang k'warto at nilibot ko ang paningin. I smiled when I saw my artworks pati na rin sa sobrang dami ng gamit na p'wede kong gamitin sa pag-paint. And because of that, hindi ko na mapigilan ang mga kamay ko na mag-paint. Parang nangati ang mga kamay ko no'ng makita ang mga bagong gamit — mga bagong paint brush na may iba't ibang sizes ng brushes, bagong paints, at iba't ibang sizes ng canvas panels.

Grabe! Kinilig ako nang sobra no'ng nahawakan ko ang isang malaking canvas panels. The truth is first time lang ako nakahawak ng gan'tong kalaking canvas panels dahil sobrang mahal nito. Hindi ko afford ang ganito. Iyong maliit nga na size lang — kasing size ng book — hirap na ako, paano na kaya ang ganitong size na mula paa hanggang beywang ko? Mabigat din ito pero okay lang, gusto ko na binyagan ito.

Naghanap ako ng easel at nakita ko sa gilid ang maraming wooden easel na nakatayo. Iba't iba rin ang sizes na talagang sakto sa mga canvas panels. Inilapag ko muna ang hawak kong panel at kinuha ang isang wooden easel. Nilagay ko sa bandang gitna ng room at saka ko pinatong do'n ang malaking panel. May halong excitement at kilig ko naman kinuha ang mga bagong paints at brushes at umupo sa harapan ng panel.

Huminga ako nang malalim at nag-umpisa na akong mag-paint.

Halo-halong feelings ang nararamdaman ko sa mga oras na ito. Ang mga feelings na naramdaman ko that time ay binuhos ko sa gawa ko.

Hindi ko na namalayan ang oras habang ako ay pumipinta. Nagulat na lang ako nang may humalik sa neck ko. Bigla ako tumalikod at nasuntok ko sa mukha ang nanggulat sa akin. Nakita ko si Jin na nakayuko habang hawak sa ilong niya, umuungol sa sakit.

"Oh my gosh, I'm so sorry…" Binaba ko agad ang hawak kong brush at nilapitan s'ya. Hinawakan ko ang mukha niya at sinilip ang face niya. "A-ayos ka lang? Masakit ba? Sorry at napalakas. Ikaw kasi, eh… Bakit mo ako ginugulat?" Nainis naman ako sa panggugulat niya.

Bigla naman ako na-confused no'ng makita ang nakakainis niyang smirk. Bigla na lang s'ya ngumiti sa akin at hinawakan ang mga kamay ko na nasa mukha niya. Ngayon ko lang napansin na may pintura ang kamay ko at nabahiran tuloy ang g'wapo niyang mukha ng pulang paint.

"Nakalimutan ko na malakas ka pala sumuntok," nakangiti niyang usap at saka niya hinalikan ang left wrist ko.

I suddenly flinched sa ginawa niya and na-realize sa ginagawa ko. Dapat tatakas ako at hindi ang paggawa ng painting. S**t, talaga! Kung 'di ko nakita ito ay baka nakaalis na ako sa lugar na 'to at hindi ko ulit makita ang guwapo pero nakakainis na mukha na ito.

"Maxine? Is that us?" masayang tanong n'ya sa akin habang nakatingin sa painting ko.

Nilingunan ko ang gawa ko while holding his face. Makikita sa gawa ko ang dalawang taong magkadakit — mahirap paghiwalayin. Ang isang tao ay nakayakap sa isang tao mula sa likuran. Liquid style ang pagpinta ko kaya 'di masyado tukoy ang hugis ng tao. Ang mga color palette na ginamit ko ay red and black, most of it ay red, ginamit ko lang ang black para magkaroon ng shadows sa gawa ko.

"N-no…" pagtanggi ko.

Naramdaman ko na lang na binaba ni Jin ang mga kamay ko. Akin naman siya nilingunan at sabay niya ako inikot patalikod sa kan'ya. Niyapos niya ako mula sa likuran at saka n'ya hinawakan ang tiyan ko. Naramdaman ko na lang ang maiinit niyang hinga sa aking pisngi na nagpamula nito.

"I think… I think tayong dalawa ang nasa painting mo. Take a look at us and your painting," he whispered.

Tumingin ako sa ginawa ko at napansin ko na ginaya pala ni Jin ang gawa ko. Gusto ko s'ya murahin at suntukin ulit pero hindi ko magawa. Everytime na nagiging sweet siya sa akin, hindi ko mapigilan ang sariling bumigay sa kaniya. Maybe because of his God-given looks and physique kaya n'ya nakukuha ang loob ko lalo na kapag nagiging maamo siya. This is one of the reasons kung bakit ayaw ko sa mga pogi. Ginagamit nila ang mukha nila para ano, para masunod lang ang gusto nila. Nakakainis talaga.

"What do you think, love? Is the layout of the room suitable for your taste? Is the room enough for you or is it still too small? We can renovate and expand it if you like... How about your new material? Is this enough? Just tell me what you want, and I'll give it to you." Napakalambing ng pagkakasabi n'ya sa akin habang bahagya niya ako inii-sway. Pagkatapos ay binigyan niya ako ng matagal na kiss sa pisngi.

Biglang bumilis ang t***k ng aking puso, maybe because sa kilig? Bakit ako kinikilig? Dapat 'di ako kinikilig sa ginagawa niya.

Kinabahan naman ako at baka marinig niya ang bilis ng heartbeat ko dahil sa lapit namin sa isa't isa.

Gusto ko siya itulak paalis sa akin, but at the same time, gusto ko rin na nasa tabi ko siya — magkayakap na parang gan'to. Hindi ko na alam kung ano ba ang nararamdaman ko sa lalaking ito. Para bang may kumokontra sa akin na huwag siya mahalin. Tama naman na huwag ko siya mahalin dahil sa ginawa niya sa akin. Hindi ko pa rin s'ya napapatawad sa pambababoy niya sa 'kin but… Argh! Hindi ko alam. Gulong gulo na ako.

Naramdaman ko na lang na hinigpitan ni Jin ang yakap niya sa akin at saka hinalikan ako sa ulo. Para bang nawala ang frustration ko dahil sa mga maiinit niyang yapos at kisses niya sa akin. Nakaramdam ako ng peace with him. Pinikit ko na lang ang aking mga mata at hinawakan ang kan'yang braso, hinayaan na idala ako sa kaniyang mga yakap.