NATHAN’S POV
Pagkalabas ko ay naupo muna ako sa buhangin, hindi pa rin ako makagalaw. Nakaupo lang ako sa gilid, titig sa papel na naghiwalay sa amin. Ang resignation letter na maayos niyang tinipa, ang sulat-kamay na pamamaalam, at ang bracelet na minsan kong inabot sa kanya. Lahat 'yon... iniwan niya. Lahat ng alaala namin binura sa isang iglap.
Pero ang sakit, hindi nawawala. Hindi nabubura.
Hindi ako CEO ngayon. Hindi ako boss. Isa lang akong lalaking iniwan ng babaeng mahal ko, at hindi ko man lang alam kung bakit.
Tumayo ako at sinubukang ayusin ang sarili ko. I needed answers.
Pinuntahan ko ang tourism officer sa lobby ng lodge. "Did Yanna Santiago check out this morning?" tanong ko, pilit na hindi pinapahalata ang paninigas ng boses ko.
“Yes, sir,” mahinang sagot ng reception
