Janice's POV
Sa buong byahe ay nakatingin lang ako sa labas ng bintana. Pinapanood ang daan namin pauwi sa mansion ng Villenueva. Kung sa ibang araw ito nangyari, malamang ay nalilibang na ako sa mga nakikita ko sa daan. Pero walang ibang laman ang isip ko. Ni kagandahan ng mga ilaw ay parang hindi ko makita. Pakiramdam ko ay napakadilim ng dinadaanan namin. My emotions are all over me, and it's sucks.
Panay ang buntong-hininga ni Samael sa tabi ko habang nagmamaneho siya. Para bang gustong-gusto niya akong kausapin pero hindi niya magawa o hindi niya alam kung anong sasabihin. Mabuti na rin iyon dahil ayoko pa rin sana. Hindi ko alam kung anong maaring lumabas sa bibig ko kung kakausapin niya ako ngayon. I just can't.
Napakurap ako nang huminto ang sasakyan. Kanina pa ako nakatingin sa
