JUSTIN ARCEO
“Alex, it’s you. It’s really you,” nagsimulang mamasa ang mga mata ko nang masiguro kong siya nga ang nakatayo sa harapan ko. She changed a bit. Mas lalo siyang gumanda. Gustong magtatalon ng puso ko kasi finally, after five long years of seeking and yearning for her, nandito na siya sa harapan ko.
“W-what are you doing here?” Tanong niya. Kita ko ang pagkalito at pagkabigla sa mga mata niya.
“Bakit bigla ka na lang nawala?” Sa halip ay tanong ko. Unti-unti akong naglakad papunta sa kanya pero humakbang siya paatras na parang napapaso sa presensya ko.
“I’ve been loo-”
“I’m sorry but I need to go,” putol niya sa sasabihin ko. Ramdam ko ang alinlangan niya nang makita ako. Why? Gusto kong itanong sa kanya.
“Please let’s talk,” pakiusap ko nang muli siyang humakbang paatr
