Thalia's POV
Umaga ng makarating kami sa Germany, Wittenberg. Hindi ko maiwasang humanga sa ganda ng paligid. Kakaiba din ang mga istraktura ng mga gusaling nadaanan namin kanina.
"Thalia?" tawag ni Vlad sa akin kaya napalingon ako sa kanya. Nginitian niya ako at inalalayan papasok sa loob ng isang malaking bahay.
"Pumasok ka na, mamaya ay magkasakit ka pa at mapaano pa kayo ni Baby." napangiti ako ng tipid at tinanguan siya.
Napaamang ako nang hinatak niya ako at ikinulong sa bisig niya.
"Kaya mo 'yan, Thalia. Nandito kami para tulungan ka palagi. Para maibsan ang lungkot na nararamdaman mo, mamasyal na lang tayo bukas para maaliw ka." sabi nito at hinalikan ang noo ko.
Napatango na lang ako. Pagpasok namin sa loob ay naabutan namin doon si Lucia na tulala lamang at parang may malal
