Nang gabing iyon ay sa apartment siya tumuloy, di niya kasi kayang matulog sa silid nito. Sabagay alam naman niyang iiyak lang siya magdamag. Alam niyang mananariwa lang muli ang sakit ng kanyang suliranin na kinakaharap.
Naghilamos siya upang mahimasmasan at mabawasan man lang ang pamamaga ng kanyang mga mata. Kumuha siya ng biscuits para ipang laman sa kanyang tiyan at cup noodles. Gutom na gutom na siya, sa ibang pagkakataon ay di siya nakakaramdam ng gutom pag may problema siya. Pero this time iba, siguro dahil buntis siya kaya ganun.
Umakayat siya sa kanyang silid at muli ay umiyak na naman siya, gusto niyang magalit sa lalaki sa pananakit nito sa kanya. Tama nga ang sinabi nila, mas matagal humupa ang emotional na sakit kaysa pisikal.
Di niya alam kung hanggang kailan siya magdur
