Napakatahimik ng kapaligiran. Tanging ang mabining huni ng hangin at lagaslas ng tubig lamang ang kaniyang naririnig ng mga sandaling iyon hanggang sa nakita niya ang tumpok ng mga naggagandahang bulaklak. Nakangiti siyang lumapit dito at inabot ang isang kulay puting rosas. Mariin niya itong tinitigan bago pinitas at inilapit sa ilong. She felt peace and tranquility. Isinuyod niya ang tingin sa buong pailigid. Nakita niya ang ilang ibon sa itaas ng kalangitan at masaya niya iyong pinagmasdan.
Maya-maya’y nakarinig siya ng mga yapak na dumudurog sa mga tuyong dahon kung kaya’t agad siyang napalingon. Gumuhit sa kaniyang mukha ang isang ngiti.
“Yael?” tila hindi makapaniwala niyang tinawag ang pangalan ng kapatid.
“Ate!” Mabilis naman siya nitong nilapitan. Nangilid ang luha sa kaniyan
