Chapter 15
1006 Words
Naubos na ang lakas ko kakatok sa nakasaradong pinto kung saan ako dinala ni Nuru ngunit ni parang walang nangyayari.
Hindi ko alam kung ano pa ba ang mga kaya niyang gawin, but one thing is for sure. He surely has a lot of power. Within a snap of his finger. Mula sa pangpang ng Halycon sea ay napunta na kami sa kuwarto nito.
The room is dark with a small window placed on the top part of the wall. Sakto lang para makapasok ang liwanag ng araw ngunit hindi ako non binibigyan ng laya na makita ang kung ano mang nasa labas ng apat na sulok ng pader ng kuwartong ito.
Just when I was about to take a few step away from the wooden door. Narinig ko ang ingay at kaluskos na galing sa labas, binubuksan ang pinto.
Ilang segundo pa ay niluwa ang isang babae na may dalang tray ng pagkain. Nang makita niya ako na halos sinisiksik na ang aking sarili sa sulok ng hindi naman kalakihang kuwarto ay umismid siya sa akin.
"Heto na ang pagkain mo," aniya at imbes na ibigay iyon sa akin o iwan sa maayos na patungan. Padabog niya itong nilapag sa sahig.
I bit my lower lip. Kung ano man si Nuru. Sigurado ako na ganoon din ang babaeng ito. Ganoon pa man ay nagbaka sakali ako.
"Tulungan mo ako. H-Hindi ako taga-rito. Kinidnap niya lang ako at pilit na dinala rito," sabi ko sa nanginginig na boses.
May diin ang bawat hakbang nito habang lumalapit siya sa akin. Marahan niya akong inikutan at muling tumigil sa aking harapan.
"Alam ko. Hindi naman ikaw ang kauna-unahang tao na dinala rito ni King Nuru. I lost the count of times he brought women from your world to our realm."
"At nasaan na sila ngayon?" I had to muster up my courage in order to ask her that question. Panibagong tapang at lakas ng loob din ang kailangan ko para makayanan kong marinig ang paparating na sagot sa tanong kong iyon.
"Tingin mo nasaan na sila?" she asked me. Her eyes give me that look that I have managed to deciper. Hinahamon niya ako na isasalita ko ang mga tumatakbo sa aking isip.
In the end. I kept my mouth shut. Umismid lang siya sa akin. Hinawakan niya ang balikat ko at tinaas ang aking baba.
"Ikaw ang pinaka-magandang babae na dinala niya rito galing sa mundo niya. He even spent his time, lurking around you, Evanessa. You even have a portrait in his room. The king is in love with you. If I were you. I am going to use that in my advantage."
I shook my head violently. Inalis ko ang pagkakahawak niya sa aking balikat at tinulak siya palayo sa akin.
I know where this is leading to. Nagi-gets ko ang mga subtle hint niya. She wants me to offer myself to their King ngunit hindi pa naman ako nahihibang para gawin ang bagay na iyon.
"Ayaw ko." Iniling ko ang aking ulo at mapaklang ngumiti sa kaniya.
"You have made your choices then. He will surely give you sometime but eventually he will run out of patience. The King will always gets what he wants no matter what. It's either you get you by crook and discard you afterwards or you accept your fate and give in. The life that awaits you in this world is not so bad, Evanessa," anito sa akin.
Naiwan na muli ako sa madilim na kuwarto. Frustration sips in my system. Alam kong pinaghahanap ako ni Papa, ngunit nawawalan na ako ng pag-asa. This another realm. Unless mahanap niya ang portal papunta rito, hindi niya ako makikita and if he does find it. Hindi pa rin magiging madali ang bagay-bagay para sa amin.
I am torn in between hoping for a miracle to happen o tatanggapin ko na lang ba na tadhana ko nga ang mapunta sa ganitong sitwasyon, that there is nothing I can do to escape my fate.
I just turned seventeen. Batang-bata pa ako. Marami pa akong pangarap sa buhay. I am not the perfect daughter, but I swear I was a good one.
I look up to the ceiling of the dark room. Gawa iyon sa bato na hindi ko malaman kung anong klase ba.
"Save me please... or at least help me save myself," I whispered to he who is above all of us.
"I thought you were calling for me." Biglang nasa harap ko na lang si Nuru. Pinasadahan niya nang tingin ang paligid at nang makita nito na hindi ko pa ginagalaw ang pagkain na dinala sa akin ng babae kanina.
Umismid lang ito. He move his hand around and with one flick. Napagalaw niya iyon. Hinagis niya ito at tumama sa pader dahilan para matapon ang mga pagkain sa sahig.
"Hindi ka makakatanggap ng maski isang basong tubig hanggat hindi mo kinakain ang bawat butil ng pagkain na nasa sahig," anito. Bakas ang galit sa panlalaki niyang boses but I don't care about it.
"Then it means I would eventually die. In a few weeks. Makakapagtiis pa naman ako hanggang sa dumating ang araw na iyon." Bigla na lang naglaho si Nuru at nang ikurap ko ang aking mga mata.
Nakatama na ang likod ko sa pader. Namimilipit sa sakit at nahihirapan ng huminga sapagkat nakapulupot ang kamay niya sa aking leeg.
Bakat na bakat ang mga ugat sa leeg ni Nuru. Nagkiskisan din ang mga mapuputi nitong ipin habang mas lalong draining the life out of my body.
"You would choose death than be with me? Kung ganoon. Ngayon pa lang ay ibibigay ko na iyon sa iyo... but it is going to be bloody. If I can't have you. Hell will," he said it like a promise. Tumanaw siya sa pinto at bigla na lang iyong bumukas. Hawak-hawak niya pa rin ako sa aking leeg habang kinakaladkad niya ako palabas, sa rami nang nakakita sa nangyayari. Maski isa ay walang tumulong sa akin. Lahat sila ay takot kay Nuru.
- Writer
