Chapter 14
1031 Words
Tuluyan na ngang nagbago ang kulay ng mga mata nito. Mas lalo pang naging intimidating para sa akin ang matikas niyang tindig. I don't know why but it seems like he have put the whole world on pause. Kung ano man ang mangyayari sa akin sa mga oras na ito. Pakiramdam ko ay hindi iyon mamalayan ng mga kapitbahay namin kahit na hindi nama ganoon kalayo ang bahay namin mula sa iba.
Mas lalo pang lumapit sa akin si Sir Valiente—mali. Hindi siya iyon. I believe that his real name is Nuru.
With my back hitting the wall as he is stepping closer to me. It feels like a deja vu. I have experience the exact same thing but on my dream.
Mula sa mukha ni Nuru ay tumalon ang mga mata ko papunta sa maliit na altar. I run towards the small table and I grab the rosary together with a small figurine of Mary.
Inunat ko ang kamay ko na may hawak na rosary para sana itaboy ito ngunit lumapad lamang ang sulok ng kaniyang labi at naiiling niya akong tinawanan.
"Really? Do I look like some sort of bad spirit to you? We are not exactly alike, Evanessa but that doesn't mean I am not his child, I think I am. His favorite one, in fact. Because he gifted me with some special trait." Nawalan ako ng pag-asa nang marinig ko ang mga iyon. Hindi ko na alam kung paano na ako ngayong hindi siya takot sa rosary at hindi na lang ito basta-bastang panaginip na kapag nagising ako ay okay na.
He is here for real.
I look around, my eyes aims for the door. Nang mapansin niya iyon ay nagawa niyang isarado ang pinto gamit lang ang isang kumpas ng kaniyang kamay.
Fear crept in my system. I couldn't meet his eyes, doing something to escape from him will bring me danger. It's better if I stay on my place, listen to him and do whatever it is that he wants me to do.
"A-Ano ba kasi talagang gusto mo?"
"Be careful with things that you ask from me, Evanessa. Kapag sinagot ko ang tanong mong iyan. You are gonna have to give me what I want." I didn't know I was holding my breath not until I am struggling as his finger caresses my cheeks.
He bended his knee a bit. Nagtama ang mga mata naming dalawa. Naglahad ito ng kamay sa akin. Niyaya ako papunta sa kung saan.
"Mahal naman kita. Mas mamahalin pa kita kaya naman." Binaba nito ang kaniyang tingin sa palad niya, kinukumbinsi ako ng mga mata nito na hawakan ko na iyon at sumama na sa kaniya.
I am not so sure what's gotten into me. Because although I know what is going on and my mind is against it. I end up taking his hand and we walk out from our house hand in hand.
Nagkaroon ng sariling pag-iisip ang katawan ko o kung hindi naman. Siguro ay nasa ilalim na ako ng kung ano mang kapangyarihan na mayroon siya
A few step away from our doorway. Nuru snapped his finger and just like that. We are no longer in our neighbour hood. Nasa tapat na kami ng Halycon Sea, sa may pangpang mismo. Ang aking mga paa ay unti-unti nang nababasa ng tubig dagat.
"Gusto mo bang malaman kung saan kita unang nakita?" he asked me. I could feel my lips smiling at him and it wasn't because I wanted to smile at him. Doon ko na talaga nakumpirma na siya na nga ang may hawak sa aking katawan. Anything that I will do is against my will.
Pilit kong nilabanan ang pag-control nito sa akin ngunit wala namang nangyari. I nodded my head and waited for him to give me the answer that I do care but not really at the same time.
"Here. A few years ago. You were so much younger then. You are with your mother. Nakaupo siya sa wheelchair. Tulak-tulak mo siya. I've seen it all. How she died that day. How you cry. Ang ganda-ganda mo pa rin Evanessa kahit na tumatangis ka ng araw na iyon." He met my eyes. Nang tinaas nito ang baba ko at pilit niyang pinagtagpo ang mga mata namin. Wala na akong ibang nagawa kung hindi ang magpadala na lamang sa kaniya, "But it is the way you love her that made me want you Evanessa. I want a love like that. At kung hindi ko iyon makukuha." Humalakhak ito. Hindi ko gusto ang tunog ng tawa niya. Nakakapanindig iyon ng balahibo.
It is like a warning for whatever worst that is about to come.
"K-Kung ganoon mahal mo ko? Kung mahal mo ko bakit g-ginawa mo sa akin ang bagay na ito?"
He stared at me confusedly, "What do you mean, Evanessa? Ano ba ang hindi mo maintindihan? I treasure you and that is why I want to take you away from this cruel world. In my world. I can make you my Queen. They will respect you. You will leave a lavish life," he said, convincing me that in the end, I might end up going with him according on my own will but that is not going to happen ever.
Mula sa hindi kalayuan. Natanaw ko ilaw ng mga paparating na patrol car. Nabuhayan ako ng loob. Pilit akong kumawala at lumayo mula sa kaniya para salubungin ang mga pulis na malamang ang pakay ay ang iligtas ako.
Nuru let go of me and I run as far as I can from him.
"Tulong! Tulungan niyo ako!" Sigaw ko. Ilang hakbang ang layo mula sa akin. Tumigil ang patrol car. Lumabas ang mga kaibigan ni Papa na pulis at maging siya.
Binuksan nila ang flashlight na bitbit ang nagsimulang maghanap sa paligid. Nilampasan nila ako. I was standing in front of them but it seems like they can't see me. Nagpatuloy sila sa pagsigaw sa aking pangalan.
Nang lampasan din ako ng aking Ama at hindi ko siya nagawang hawakan kahit na hinabol ko na ito. Nanlalaki ang mga mata na napatingin ako kay Nuru.
"Maligayang pagdating sa Arcania, mahal ko."
- Writer
