The Empire. (liam's playful heart.)

the sacrifice

'liam." Pag agaw ni tita ng attensyon ko kaya napatingin naman ako sa kanya, 'hindi ko alam kung ano nangyari sa inyo ng anak ko, pero kung ano man yun hindi ako mang hihimasok, dahil nakikita ko ang sipag at sikap mo sa pag aalaga kay kateleen ko." saad nito

napangiti naman ako sa narinig ko, pakiramdam ko gumaan kahit papaano ang dibdib ko..

'alam mo mabait ang anak ko na yan." pagpapatuloy nito.

madalas madali lang syang pasayahin, mukha lang syang mahina sa panlabas pero napaka tapang na bata na yan, naalala ko ng mabully siya sa school na pinapasukan, ni hindi manlang sya nagsabi na binubully sya.

Nagulat naman ako sa sinabi ni tita, nabully sya ee napaka tapang nya makipagbangayan sa akin.

'kung hindi pa nalaman ni roxanne na nabubully sya hindi pa namin malalaman. patuloy nito, habang ako ay taimtim na nakikinig, 'pero ng sinugod nila roxanne ang mga bumubully sa kanya, at nakita nya na sinaktan nito si roxanne, sya din ang bumugbog sa mga yun." nakakatawang bata. pagkikwento niya

natawa naman ako sa sinabi nya, well yun ang kilala kong kate.

'hindi nya ugali manakit ng iba, okay lang sa kanya na maargabyado sya basta hindi sya nakakapanakit ng iba, pero hindi rin sya papayag na saktan ang mga taong malapit sa kanya." napatuon ako sa sinabi nya, hindi ko akalain na napakaswerte ko sa babaeng ito, pero sinaktan ko sya ng paulitulit, ngayon alam ko na kung bakit sinabi ni yuan noon na hindi ko deserve si kate, a super sweet and lovely girl like her, deserve a man that will cherish her.

I know I'm not perfect but, I want to be the one whom she spent her life with.

'alam mo sinundo ko sila ng guidance office, ang naging reklamo binugbog daw nila yung mga babaeng yun, kaya hindi naniniwala ang guidance na binubully nila si kate, dahil si kate ang bumugbog sa kanila, kaya na suspend sila ng 1 week, pero simula noon wala ng nambully sa kanya, saad nito na natatawang nagkkwento, natawa naman ako, pambihira, mabuti nalang kapag pinaprank ko siya natatakbuhan ko siya, kung hindi bugbog sarado pala talaga ako.

bigla naman akong napatayo ng tumunog ang monitor ng life support, its a cardiac arrest, pinidot ko ang signal sa nurse station saka nagperform ng cpr, habang si tita ay nagiiyak sa takot.

habang sinasagawa ang pag revive ko sa kanya, ay ang pakiramdam na parang sinasaksak ang puso ko, hindi ko naisip na darating ang panahon na ako pa mismo ang mag rerevive sa babaeng mahal ko, bawat pump ko sa dibdib nya ay ang pagsusumamo na gumising sya.

ng maging normal ang vitals nya.

saka lang ako nakahinga ng maluwag, habol hininga akong napasandal sa pader.

'dont make me a joke babe, its not funny!." mahinang usal ko.

'alam kong lumalaban ka sigurado ako, please, andito lang ako inaantay ka." hindi ko na napigilan ang ilang luha sa aking mata....

nasa ganun akong tagpo ng dumating si laurence kasama si kenzo at yuan, 'anung nangyari." tanong nila, nag cardiac arrest sya, kinakabahan na ako, hindi pwedeng magpatuloy ng ganito." saad ko..

'kaya nga kami nandito." ani laurence 'may nadiscover kaming gamot at makukuha sya sa ibang bansa, ang problema hindi ito madaling makukuha." saad ni Yuan, 'kelan kapa nahirapan sa ganyang bagay yuan." panghahamon ko, 'hindi ito ipinagbibili ng taong gumawa nito, at pili lang ang binibigyan nya nito, ibigsabihin, kaylangan mong pumunta doon at harapin sya mismo, saad ni yuan

sobra din ang pagpapasalamat ko kay kenzo at yuan maging kay laurence, dahil di nila ako iniwan at patuloy na humahanap ng paraan para makahanap ng gamot, para makarecover si kate kahit pa napakahirap nito.

'kung ganun sige, magpahanda kana ng flight, 'ok na lahat." ani kenzo dumating naman si cedrick at shaun, sila ang binilinan ko na magbantay kay kate, dahil nangangamba ako na maulit ang nangyari kanina, nag paalam ako kaagad kay tita.

bumyahe kame papuntang australia pag dating duon, hindi pa namin agad nahanap ang taong gumawa ng gamot, kinailangan pa ni yuan na itrace kung nasaan sya, kaya nag antay pa kami at nag stay sa bahay ni laurence dito sa australia.

'wala pa kaming sapat na impormasyon sa gamot na ito, sabi nila may kakayanan ang gamot na iyon upang palakasin ang katawan ng isang tao para tuluyan itong gumaling sa karamdaman." paglalahad ni kenzo...

'in fact mas marami ang gumaling dahil dito, dagdag pa nya, 'kung ganun bakit hindi nya ipinagbibili kung mabisa ang gamot nya." tanong ni laurence, 'hindi ko din alam, sa tingin ko dahil hindi nya kailangan ng pera." ani kenzo

'nahanap ko na si mr, jack browns." ani yuan..

lumapit naman kami at tinignan ang computer, nandito lang sya sa villa nya sa victoria....

'lets go guys!." Pagaaya ko saka kami umalis, ng matunton namin ang villa nya nakita namin ang napaka daming body guards ang nakakalat.

ngunit walang pag aatubiling lumapit kami,

'hey who are you?." Tanong ng isa sa mga guard sa gate, 'were here for mr. Jack brown, we need to talk to him." saad ni yuan.

tinigan kami nito na parang sinusukat ang kakayanan namin...

'sorry but he is busy right now, if you want to talk to him, you can comeback tomorrow." anito napatawa naman ako na nanunuya

'sorry but we have to talk to him, this matter is urgent." ani ko

'go away or else." pag babanta nito at hinawakan ang kwelyo ng damit ko, 'laurence, paano ba ito, hindi madaan sa usapan." saad ko, tumingin naman sa paligid si laurence saka yumuko at bumuntong hinga, 'well we dont have any choices." anito, kaya sinuntok ko ang lalaki ng malakas, mabilis naman bumunot ng baril ang mga kasama nito, ngunit maagap na hinatak ni yuan at nakalas ang baril nito, habang inagaw naman ni kenzo ang sa isa pa.

pumasok kami ng gate at gaya ng inaasahan, sinalubong kami ng marami pang mga guards, inantay namin silang sumugod, at sunod sunod silang pinabagsak, napatigil sila ng lumabas ang isang lalaki, 'what's happening here?." Sigaw nito at tumingin sa amin, para syang namangha ng makita kung paano namin pinatumba ang mga tao nya kahit apat lang kami...

you're tresspassing, what do you think you're doing." sigaw nito saamin...

im sorry mr brown, if we enter without your permision on your property, but theres something urgent that we have to discuss with you." ani laurence, hindi ito nagsalita pero sumenyas naman ito at pinapasok kami.

Umupo naman ito sa upuuan sa harap ng table, please sit down anito.

umupo kami sa mga upuan na nasa harapan lang nito, 'what do you want?." tanong nito, Nagtinginan naman kami ni laurence, 'we need the drug you discovered for fast recovery of our friend." ani laurence 'our friend is in coma and we need your medicine to treat her, saad ni laurence, 'this girl is your friend." pagtatanong nito na nakataas ng kilay na para bang nagtataka, 'no!! she is the girl I loved." saad ko napatuon ito sa akin, 'so your girl friend huh." saad nito habang tumatangotango pa, I'm not giving that drug if you are not the right person, and besides this drug is not 100 percent safe, maybe it saves her, or it will kill her.

natigilan ako sa sinabi nito, ibigsabihin isa itong malaking sugal, 'why do you think I didnt sell it, because I dont want to ruin my company's name, because this drug is not 100percent safe, even though there are people saved by this drug, that's why I am choosing every person to have this drug, saad nito.

'we will try." ani laurence, napatingin naman ako sa kanya, 'why liam, are you scared." saad nito, 'dont you believed her,

she can do it, and I believed in her, we all need to do is to support her." saad nya bigla akong nabuhayan ng loob, tama sya kate is a fighter I know that she can do it, ngumisi naman si mr brown.

you think you Deserved of that medicine convince me then, panghahamon nito sa kakayanan ko.

'what do you want us to do? Saad ko...

umayos ito ng upo, at naghalukipkip ng mga kamay, saka ngumiti ng peke, at tumuon sa akin....

'you think ill accept your reason that because, you are in love with this girl then I'm going to give you this drug, come on, Many people come to me and beg for that drug, you think you are the only one." anito

'then tell me, why I am going to give you this drug, dagdag pa nito.

natahimik kami kahit si laurence hindi narin makapagisip ng paraan para makumbinsi sya

'come on, look." saad nito, 'why dont you just let her, because you guys just make her suffer to live like that."anito

naikuyom ko naman ang mga kamay ko dahil sa sinabi nito, pero bigla na lamang nakita ko ang imahe ni kate habang nakangiti sa akin, 'maybe your right!." saad ko, napatingin naman sya sa akin, habang ako naman ay tumayo patungo sa glass wall kung saan matatanaw ang napaka gandang view, at huminga ng malalim at nagpatuloy

'but I know, she keep on fighting,

who am I to decide for her life." mahinahong saad ko, saka biglang sumagi sa isip ko ang alala namin ni kate habang naghahabulan sa tuwing pinaprank ko siya, bahagya akong napangiti ng maalala sya, ang alaala naming dalawa ay sobrang nagpapasaya at nagpapalakas ng loob ko.

'and laurence is right pagpapatuloy ko she is a fighter." naalala ko kung gaano ito katapang kaya bahagya nag crack ang boses ko, dahil sa tindi ng emosyong nararamdaman ko.

'and if you know her in person, if she heard what did you say. I'm pretty sure that she is going to kick your ass, she always smile in a sweetest way for all person she loved, and I still haven't prove my love for her, I am going to marry her and make her smile, that is why I cannot let her go." saad ko

nakita ko naman ang pagngisi nito, 'then prove it to me." anito...

tumingin naman ako ng diretso sa kanya, 'what do you want?." tanong ko, 'if I say I want your left arm, would you give it to me." anito

tinitigan ko naman sya, gusto ko makasiguro na iyon nga ang gusto nya, 'are you sure, its just my left arm?." saad ko, ngumisi naman ito na wari hinahamon ako, hindi ako natatakot na putulin ang kamay ko kahit na napakahalaga panito sa akin, mas mahalaga si kate, ang mabuhay ng wala sya, is my biggest nightmare, the pain of losing my left arm will be healed, but if I lose her, it is like loosing my whole life.

'yes, give me your left arm." saad nito

lumapit ako at hiningi ang kutsilyo ni kenzo, napipilitan man ay iniabot nya ito sa akin, inilapag ko ang kamay ko sa mesa, saka walang babalang sinaksak ang braso ko, ng makita nyang gagawin ko ang sinabi nya ng walang takot, ngumisi ito.

'stop it!." Saad nya napatingin naman ako sa kanya, habang tinitiis ang matinding sakit, 'you said you want my left arm?." diterminadong saad ko,

tumawa naman ito ng pagak, I like you lover boy.

'okay!! I see how much you desperate to get this medicine for her, and I am impressed, thats what I wanna see,

I will give you the drug, but I warn you, this is 50 / 50, I'm not sure, if what will be the effect of this medicine for her."

tumango naman kami, 'yes mr brown, we understand." saad ko

'but treat yourself first, I dont want you to die in here." saad nito

ginamot naman ni yuan ang sugat ko,

at pumasok sa isang kwarto si mr brown ng lumabas ay lumapit ito sa amin,

'here is the drug you need." sabay abot ng isang maliit na bag, 'you only need to do, is give these 3 dose to her."

per tube is equivalent to one dose remember 1 dose per day, and every information you need about this drug is in this!!." sabay bigay ng isang flask drive, 'thank you mr brown." ani laurence ngumiti naman ito, 'please dont get me wrong but, how we can pay?." Ani laurence, tumawa naman ito, 'no! lets say I am going to help you now, then in future give back the favor if i need it, saad nito, tumango naman kami bilang tugon.

'lover boy take care of her." saad nito tumango naman ako, saka kami tuluyang umalis at bumyahe agad kami pabalik ng pilipinas.

pag dating namin ay agad namin binigay kay kate ang gamot, kinausap muna namin sila tita at mga kapatid nya, nuong una ayaw pumayag ng tatay ni kate, kinailangan pa itong kumbisihin ni tita at nila roxanne para pumayag ito.

lumipas ang 3 araw at naibigay na namin sa kanya ang gamot pero wala parin nakikitang pagbabago o kahit side effect, ako naman ay patuloy lang na umaasa at naniniwalang gagaling sya...