-Uno
Sa bawat pag-ikot ng gulong ng sasakyan ko, ng kamay ng oras, sa bawat paghinga ko, pakiramdam ko, palapit na nang palapit ang oras ng paghahatol sa akin, ng kamatayan ko.
Paanong hindi ako makakaramdam ng ganito, e, papunta na kami ngayon sa Makati, kung saan nakatayo ang bahay na paghahatulan ko, na siyang tinitirahan nina mama, papa at ate, na dati ko ring tinitirahan.
Iyong nine o'clock, parang pumikit lang ako ng isang beses, naging ten o'clock na. Ang gago nga ng oras, ang lakas mang-asar. Ilang beses ko na kayang hiniling, simula kagabi, na sana, bumagal iyong takbo ng oras. E, ang kaso, bumilis pa yata. Nakakaloko, tang ina. Nine ako nakatulog kagabi, at parang pumikit lang ako ng isang segundo, heto na ako, nagdadrive papunta sa Makati – at nasa backseat pa sina ate Aya, t
