"Miss na miss ko na siya, anak," lumuluhang sabi ng babaeng nasa harapan ko. Kanina pa niya pinupunasan ang mga luha niyang kanina pa kumakawala.
Two months na simula nung namatay si daddy. Nagiging maayos na rin naman ang pakiramdam ko. Nakakalimutan ko na rin naman kung gaano kasakit nung malaman kong wala na siya.
Pero minsan, nagigising ako ng hatinggabi at hahanap-hanapin ko siya, at doon lang papasok sa kokote ko na wala na talaga siya. Hindi na siya babalik. Kahit ngayon o bukas pa.
Eto namang si tita, oo tita na ang tawag ko sa kan'ya since 'di ko rin naman siya totoong nanay at hindi natuloy ang kasal nila ni dad, kanina pa umiiyak. Lagi siyang bumibisita dito sa bahay ko dahil wala siyang kasama sa bahay at dahil pinanindigan ni Andriel na dito na muna tumira lalo na't wala n
