Chapter Twenty-four

1019 Words

Levi POV     "DO you understand me Levi?"   "H-huh?" wala sa sariling binalingan nang binata ang kapatid.   "Kanina pa kita kinakausap bakit parang wala ka sa sarili mo?"   He took a deep breath.   "Wala, bigla lang kumabog dibdib ko.'' aniya at sumilip sa loob ng hospital room kung saan nandoon ang kapatid. Kanina ay inatake na naman ito.   "Isantabi mo muna pansamantala ang problema mo. We need to fix this problem before it's too late. Ngayon tayo kailangan ni kuya." sabi pa ng katabi.   "I know.." mahinang sabi niya at sinuksok ang mga kamay sa bulsa ng pantalon. Hanggang ngayon kasi ay wala pa ding donor. Kailangan daw ay sa madaling panahon ay ma-operahan na ito.   "Hmm, do you still remember those days Levi? Iyong palagi tayong nagtatalo kahit na sa maliliit na baga

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD