20
2633 Words
TWENTY...
READ AT YOUR OWN RISK!
Not suitable for young readers.
Samantha's POV
NAGISING ako dahil sa kaluskos na aking naririnig. Pagmulat ko ay kaagad akong naalerto at tiningnan ang paligid. Nakahinga ako ng tila daga lang pala ang tunog na iyon. Lumingon ako sa labas ng bintana na bahagyang nakabukas. Tanging kadiliman lamang ang aking nakikita, pumasok din doon ang kakarampot na ilaw na nanggagaling sa buwan sa labas.
Napukaw ang atensiyon ko ng may makita akong kakaiba sa lamesa. Para siyang glass of wine na may lamang pulang likido. Paika-ika ko itong nilapitan ng nakakunot ang noo.
"Ano naman kaya ito?"
Kinuha ko ito para inspeksyunin. Pero nabigla ako ng may mahulog na maliit na papel. Kaagad ko naman itong pinulot tsaka binasa ang nakalagay na sulat roon.
'Drink and you'll be fine like a wine!'
'Yan ang nakasulat sa papel. Hinanap ko kung may nakasulat ba na pangalan para malaman ko kung saan galing ito. Pero nabigo ako dahil pagbaliktad ko sa papel ay blanko ang nakasulat dito.
Muli kong tiningnan ang hawak kong inumin. Iinumin ko ba to? Wala namang nakalagay na pangalan kung kanino to galing e? Baka naman lason to?
Napabuntong hininga ako at inilapag uli ang inumin sa kinalalagyan nito. Hindi ko nalang ito iinumin, hindi ko naman alam kung kanino yan galing. Baka mapano pa ako kapag ininom ko yan.
*Bogshh!*
Napapitlag ako ng mayroong kumalabog sa may pintuan at sinundan ng isang katok.
"Tang*na sino ba ang kakatok ng ganito kaaga? 2 am palang ngayon noh!" Kabado kong bulong sa aking sarili.
Naisipan ko itong lapitan ng dahan-dahan. Wala naman sigurong mawawala kong bubuksan ko noh! Kaysa naman mamatay sa curiosidad!
Palapit na ako ng palapit sa pintuan habang patuloy pa din ang pagkalubog nito.
"Sh*ta ba't di nila ako sinamahan dito. Kakatakot naman! Huhuhu!" Kabang-kaba ako ng marating ko ang pintuan.
Pipihitin ko na ba hawakan ng pinto? Paano naman kung masamang nilalang pala ang makakaharap ko? Paano kung-- kung papatayin ako nang kung anong nilalang na nasa kabilang dulo ng pintong ito? Napaka nega naman ng pag iisip ko ngayon! 'No ka ba Samantha, malakas ka diba.
Pipihitin ko na sana ang pinto nang kusa itong bumukas na nagpa-atras sa akin. Bumulaga sa akin doon ang isang tao na hindi ko inaasahan na pupuntahan ako sa ganitong klaseng oras.
"Grey? What are you doing here sa ganitong oras?" Nagtataka kong tanong sa kaniya.
Ngunit, isang napakalapad na ngiti lamang ang aking natanggap mula sa kaniya. Pansin ko din na may kakaiba sa kaniyang mga kinikilos.
Lasing ba siya? Pero bakit naman?
"Oh! Why are you up this early? C'mon, you should rest more!" Saad niya at hinila ako papuntang kama.
Kaagad ko naman siyang pinigilan.
"Grey, lasing ka ba?" Amoy na amoy ko ang alak mula sa bibig niya nong magsalita siya sa malapitan ko.
Ano na naman ba problema nito? Sabi kasi ni Julia naglalasing lang daw ang presidente kapag may bumabagabag sa kaniya. Ano naman kaya yon? Hayss! Ano ba yan, puro nalang ba ako tanong nito?
"Hindi, 'di ako lasing! What makes you said that?" Tanong niya habang pinapa-upo niya ako sa kama.
"Isn't it too obvious on the way you act?" Seryoso kong wika.
He crouch at pumantay sa akin na ikinagulat ko. Nilagay niya ang hintuturo niya sa aking labi.
"Shhh!"
"What are you doi---"
"I said shhh! You're not taking my order seriously , you little daredevil!"
Muli niyang inilagay ang hintuturo niya sa labi ko. Automatic na nagtaas ang isang kilay ko at tinarayan siya dahil sa narinig ko mula sakaniya.
"What? Little dare---"
*Tsupp*
"I told you to stop! "
I froze for a while. He-... He just d*mn stole a peck kiss on my LIPS!
Oxygen! WHERE'S THE GAD*MN OXYGEN! I think tumigil yung pag hinga ko.
"Hey! HEY Samantha! Are you okay?"
Mas lalo pa akong hindi nakahinga at namula nang hinawakan niya ang pisngi ko as if checking my temperature. Damned you Mr. PRESIDENT!
"What was that?" Gulat kong tanong sa kaniya.
Hindi pa din niya binibitawan ang mukha ko, which is ikinailang ko na.
Di niya ako sinagot. Bagkus iba ang lumabas sa bibig niya.
"Are you catching a cold? Ba't nilalagnat ka?" Saad niya. Tumayo siya at iniwan akong nakatulala pa rin. Hindi ako makapaniwala sa nangyayari ngayon.
Bumalik siya at sa pagkakataong ito ay tumabi na siya ng upo sa akin. Tsaka may iniabot na isang baso.
"Kaya naman pala mainit ka because you didn't drink this! " Bulyaw niya sa'kin.
It was the red liquid na nasa wine glass. So sa kaniya pala galing 'to? Pero hindi pa niya sinasagot ang tanong ko.
"I said what was that Mr. President?" Muli ay hindi niya ako sinagot.
"Drink this para mabilis kang gumaling." Malumanay niyang wika sa akin.
"I said what wa---"
"You'll drink it or I'm gonna shut your mouth again, Ms. Astrea!" Ma awtoridad na ang boses niya ngayon na nagpapitlag sa akin.
Kaya naman ay mabilis kong kinuha ang likido sa kaniya at tinungga ito ng mabilisan. Nabulunan pa ako ng kunti dahil sa lasa nitong napakapait. Tang*na sana pala nilasahan ko muna.
"Iinumin mo naman pala e!" Asik niya.
Masama ko siyang tiningnan.
"Don't look at me like that! Humiga ka na uli." Ma awtoridad uli niyang wika.
"Ayoko!" E sa nagugutom ako e. Parang anytime tutunog na naman yung higante ko sa tiyan.
"Higa!"
"Ayaw!"
"Higa sabi!"
"Ayaw sab--- whaahhhh! Aray!"
Dahil sa naka harap ako sa kaniya ng upo sa kama ay tinulak niya ako pahiga at pumaibabaw sa akin. Medyo napadaing pa ako ng sumakit ang kalamnan ko sa pagkabigla.
Help! Someone help me! Ano bang binabalak ng bwesit na 'to?
Aksidente kong natitigan ang mga mata niya ng makabawi ako sa sakit na aking naramdaman. His light green eyes are pulling me closer to him. I don't know why but it's beautiful. Nagsimula ng kumalabog ng napakabilis ang aking puso.
"Mr. President? W-hmmm.." isang mapusok na halik ang iginawad niya sa'kin dahilan kung bakit hindi ko na naituloy pa ang aking sinasabi.
Saglit akong nawala sa sarili at napatugon sa kaniyang mga halik. Napapikit pa ko ng bahagya. Simple lang yung halik niya. Maingat ngunit nakakabaliw!
Kaagad akong napadilat ng mahimasmasan sa katarantaduhan ko. Ghadd! This is not right! He's indulging my privacy as a woman! This is r**e!
Mabilis ko siyang tinulak ng buong lakas ngunit hindi ito natinag dahil sa kisig ng katawan nito. Hindi ko din siya matulak ng buong lakas dahil sa p*******t ng katawan ko.
Ghadd!
Nagsimula nang bumaba ang halik niya. Natu-turn on na din ako. Ayoko ng ganito, sino ba siya para gawin sa'kin to? This is literally r**e! Pero ba't ako tumugon? Tanga ka naman pala Samantha eh!
Napasinghap ako ng dumampi ang labi niya at ng maramdaman ko ang mainit niyang hininga sa aking leeg.
"Grey Stop!" Saad ko sa kaniya.
But he didn't stop! Nabibigatan na din ako sa kaniya dahil nasa ibabaw ko siya. I'm not gonna do this thing. Masiyado pa akong bata para dito.
Because it's only 2 am at madilim pa ang kwarto ay sinubukan ko na lamang kapahin ang nasa side table. Nagbabakasakaling may makuha na ipangpokpok sa bwesit na 'to.
Nang pababa na ang halik niya sa aking dibdib ay may nahagip akong makapal na libro. Mabilis ko iyong kinuha at walang pasabing pinukpok sa ulo niya. I can't use power in this room, because nasa loob ako ng Special Guest Room na ginawa para sa mga Royals. No choice ako kundi pokpukin siya sa ulo para magtino.
"Arghh!" Dinig kong daing niya at bumagsak sa may dibdiban ko.
Nakahinga ako ng maluwag ng mapagtantong nawalan nga ito ng malay.
"Hoo! Muntik na yun ah! Bukas ka sa'kin. Tanggal ka talaga sa pagiging Presidente mo!" Galit kong wika sa kaniya habang itinulak siya sa may gilid ng aking higaan.
Katakataka na biglang nawala ang p*******t ng aking kalamnan. Kaya naman medyo nakagalaw na ako ng hindi nakakaramdam ng sakit. Mabilis akong tumayo para sana umalis sa kama nang mapahinto na naman ako dahil hinawakan niya ang kamay ko.
Sh*ta gising pa pala. Balewala lang pala yung hampas na yun!
"Ano ba! Bitiwan mo ako! You're abusing me and it's not good, Mr. President!" Galit 'kong wika sa kaniya.
"Sorry..."
Kaagad 'kong iwinaksi ang kamay niya na nakahawak sa kamay ko. Pero kinuha na naman niya at hinila ako papalapit sa kaniya.
"I said , I'm sorry!" To a serious one into a husky one.
Naging husky yung boses niya at feeling ko may nagliliparang paro-paro sa tiyan ko.
Why I'm feeling like this? Did my entire being betray me? Because I hate it!
"Mr. President! Isa pa't papatayin na kita!" Inis kong turan sa kaniya.
Nabigla naman ako ng kaagad siyang bumangon mula sa pagkakahiga ngunit nakapikit pa din ang kaniyang mga mata habang nakahawak pa din sa aking kamay.
"Seems like you're okay now. I thought that wouldn't be effective." Saad niya na ikinataka ko.
"Ano?" Kunot-noo kong tanong rito.
Idinilat niya ang mga mata niya at nagtama ang aming paningin na ikinailang ko. Malumanay lang yung mga tingin niya na animo'y inaantok. Mabilis niyang hinawakan ang noo ko as if checking my temperature katulad kanina.
Kaagad akong namula. Sheyyytt! Ang traydor kong katawan,kumalma ka please!
"I think you're better right now. Sumasakit pa ba ang katawan mo?" Malumanay lang niyang tanong. Dahil sa kalituhan ko sa pabago-bago ng ugali niya ay mabilis kong binawi ang kamay ko sa kaniya.
Sumosobra na siya. Ni hindi ko nga alam kung anong dahilan niya e. Bigla bigla nalang nanghahalik e di ko naman siya boyfriend at mas lalong hindi ko siya manliligaw. Lakas makaasta,halatang babaero!
"Sa susunod wag kang magpakita sakin kung lasing ka! Kung ano pinaggagawa mo e. Nakakahiya sa isang katulad mong President pa naman ng buong academia!"
Tiningnan lang niya ako ng malumanay sa aking mata. As in yung titig na titig talaga, yung tipong malulusaw ka na dahil lang sa titig nito.
"Hoi! Umalis ka na! Bumalik ka na doon sa dorm mo. Magpapahinga na ako!" Asik ko sa kaniya at hinila siya papatayo tsaka inilabas sa may pintuan.
Hindi naman siya pumalag kaya wala na akong naging problema. Isasara ko na sana ang pintuan ng biglang niya itong harangan ng paa niya.
"Ano na naman ba yan Grey!"
"Sorry.." sabi niya na ikinainis ko.
"Well, thank you!" Sarkastiko kong sagot sa kaniya sabay sara ng pintuan ng padabog.
"Sorry mo mukha mo! Manghahalik ka ng walang pahintulot tapos sorry lang ang ibibigay mo. Tsk!" Asik ko habang padabog na humiga sa kama.
Bakit parang ayoko siya mag-sorry? Tang*na nababaliw na ba ako? Ba't ako galit nong nag sorry siya? Dapat tinanggap mo Sam para hindi na humaba! May pagka tanga pala ako minsan.
"Whaaahhhhh!" Sigaw ko na medyo na iiyak.
Supremo! ano ba tong ginawa mo sa'kin? Di ko na 'to maintindihan! Huhuhuhu!
Tiningnan ko ang oras at 3 am na pala. Nagugutom ako. *Pout*
"Bukas pa namn siguro ngayon ang restaurant noh? Nagugutom na talaga ako!"
Nawala na din naman ang sakit ng katawan ko. Effective pala ang ipinainom sa kin ni Supremo. Lalabas na lang ako para kumain.
Tumayo na ako at naghanap ng damit sa cabinet. Ang lalaki naman ng mga damit dito. At ang gagara pa. Nakakahiya naman kung isusuot ko ito 'tas hindi naman ako Royal.
Muli ko iyong sinarado. Tsk! Okay na siguro tong damit ko. Wala pa naman masiyadong tao eh! E-Kakain ko nalang to para mawala sa isip ko ang kagaguhan na ginawa sakin ni Grey.
Pag siya nahimasmasan, sasampalin ko siya sa harap ng maraming tao! Lintek lang ang walang ganti.
Naglakad nalang ako papuntang pintuan. Akmang bubuksan ko na sana ng kusa na naman itong bumukas. Ayaw ata magpabukas sa'kin ngayon ng letseng pinto na to huh!
Napaatras na naman ako ng isang hakbang ng sumulpot doon ang ulo ni Liam na halatang kakagising lang at pipikit-pikit pa. Napaghahalataan mo talaga ang antok nito.
Di ako nagsalita ng mapansin kong hindi niya ako nakita. Mabilis siyang pumasok at kinapa-kapa ang dingding para hanapin ang switch habang nakapikit ang kaniyang mga mata. Makapal na jacket yung suot niya.
Magtatanong na sana ako sa kaniya ng biglang bumukas ang ilaw at bahagya akong napapikit dahil sa nasilaw ako. Nang pagbukas ng aking mga mata ay nag tama ang paningin namin ni Liam, na siyang ikinapitlag niya.
"MAMA!"
Napapitlag din ako dahil sa gulat ng sumigaw siya.
"Ano bang ginawa mo dito ng ganitong oras Liam?"
"Young Lady? Muntik na po akong atakihin sa puso eh! Ba't po ba nakatayo kayo diyan ng ganiyan ang itsura?"
"Bakit? Ano bang problema sa itsura ko? "
"You look like---" huminto siya na may pagtataka kaya naman ay nangunot ang noo ko.
"Like what Liam?"
"Li---"
*Kruuuu*
Di niya natapos yung sinasabi niya dahil sa biglaang pagtunog ng tiyan ko. Pati ako ay nabigla. Eto na ata siguro ang pinakamalakas sa lahat ng pagtunog ng tiyan ko. Jusko! Anong nilalang ba ang nasa tiyan ko at ganito kung makatunog? Ni hindi nga ako tumataba e. Mga bulate ba talaga to o dulot lang to ng pagkakasakit ko?
Nanlaki ang mata ni Liam na tumingin sa'kin. Ako naman ay dahan-dahang ngumiti sa kaniya.
"Hehehe! Ano pala yang dala mo?" Para kasing pagkain e. O sadyang gutom lang talaga ako kaya pagkain na yung nakikita ko.
Ewan pero, gutom na gutom talaga ako ngayon. Di kaya epekto to ng paghalik sa'kin ni Grey? O kaya naman dahil may sakit lang ako? Ang hirap naman ng puro tanong lang.
"Mr. President just wake me up so that I can give you this food. Di ko alam na totoong gutom ka pala. Ang buong akala ko ay nag bibiro lamang si Supremo sa akin." Medyo galit niyang turan sa akin.
"Ba't parang galit ka?" Parang bata kong wika. Malay ko naman baka sa'kin siya galit dahil nautusan siya ng dahil sa'kin.
Ngumiti siya and sighed...
"No. I'm not mad young lady. Here,go eat that sh*t!"
My face, from a smiley to a shocked one. He's literally mad. What do I do?
Kinuha ko na lang ang dala niya at naglakad papuntang upuan habang pinapakiramdaman ang mga galaw niya. Narinig ko ang malaking pag buntong hininga niya kaya naman napalingon ako sa kaniya. Tumingin siya sa akin, animo'y may kung anong mali sa akin.
"Galing ba si Supremo dito?" Nanlaki ang mata ko sa tinanong niya. Bigla akong nataranta ngunit pinigilan kong makagawa ng maling hakbang.
"Huh? Si Grey ba?"
"Grey?" Kunot-noo niyang tanong na parang kinikilatis ako. Ohh sh!t,
"Bakit? Hindi ba pwedeng tawagin yung pangalan niya kahit na wala naman siya dito?" Taas kilay kong tanong sa kaniya habang binubuksan ang pagkain.
"Nevermind. Just fix yourself before you would try to go out. Baka pagkamalan kang hindi taga rito. Anyways, I need to go. Bye young lady!"
As he closed the door, I find myself looking at the mirror. Ganon nalang ang pagkabigla ko ng makita ang itsura ng pagmumukha ko. Napaawang ang mga labi ko dahil sa aking pagkakabigla.
"Ang pinakamamahal kong buhok! Whaaaaahhhh!"
What the fvck! Ganito ang itsura ko ng halikan ako ni Grey. Kaya ba titig na titig siya sa'kin?
Buhaghag na buhok,tapos may maraming pantal sa buo kong mukha at katawan na kulay Red. Kaya pala napakasakit ng katawan ko kasi maraming pantal akong nakuha.
Nakakatakot naman pala talaga ang bago kong kapangyarihan. Gulat man ay pinagpatuloy ko na lamang ang pagkain ko. Walang habas akong kumakain dito. Bahala na tong itsura ko basta gutom ako! At parang hindi pa humuhupa ang gutom ko. Kinakabahan ako,baka kulangin ako nito.
"Kumusta na kaya si Julia?" Ang lumabas na katanungan sa aking bibig.
To be continued...
- Writer
