6 MONTHS LATER…
Ang bilis ng panahon. Parang kailan lang nung umalis kami ng Pilipinas. Halos hindi ko namalayan anim na buwan na pala ang lumipas. Ang dami nang nagbago. Things are going well but not for me and Drew.
“Tulala ka na naman diyan, sis.”
Nagulat ako nang magsalita si Daphne sa likod ko. Hindi ko namalayan ang paglapit niya. Andito ako ngayon sa gym at nanunuod ng mga naglalaro nang basketball. Pero hindi naman ako makapagfocus. Lumilipad kasi ang isip ko.
Nilingon ko siya at nginitian. Umupo siya sa tabi ko.
“Sorry may iniisip lang kasi,” sabi ko.
“Naku! Iniisip mo na naman siguro ‘yong bf mo ‘no? Bakit hindi na naman ba makontak?” tanong nito sa akin.
“Hindi, eh. Kanina ko pa tinatawagan pero naka-off na naman ang cp niya,” malungkot kong sabi. Bihira ko na lang ka
