Si Marga ay pilit inaaalala ang lahat sa kanya nang dalhin siya sa isang bahay na tila pamilyar sa kanya. Pumipikit siya kapag may mumunting alaalang bumabalik sa isip niya ngunit agad ding nawawala. Ang ina ay laging naka-alalay sa kanya at nagku-kuwento ng mga bagay na dapat niyang maalala. She should remember those things. It seemed that everything was familiar in her heart, but she could not reclaim them in her mind.
"Why couldn't I remember anything?" napapaiyak niyang wika. Agad naman siyang niyakap ng ina.
"Sssshhh... Take your time, Marga. Maaalala mo din ang lahat."
Dinala siya ng ina sa sariling silid. Inikot niya ang kabuuan nito at isa isang tinignan ang mga larawan sa dingding. Tumanaw siya sa balkonahe at nang makita ang ibaba ay napapikit siya at sandaling nangini
