Tumigil kami sa isang pribadong sementeryo. Malawak ang paligid na parang isang hardin lang. Wala akong makitang mga nitso dahil nasa lupa pala ang mga inilibing. Mayroon lang mga lapida na nakadikit sa lupa para malaman na mayroong nakalibing doon. Nasabi kong pribado ang lugar dahil hindi lang iisa ang nakita kong mga guard sa loob. May malaking bakod din ang sementeryo at napakalawak niyon. Hindi nga kami bumaba ng kotse hanggang sa marating namin ang lugar malapit sa himlayan ng nanay ni Ingrid.
Naupo si Ingrid sa lupa at marahang hinaplos ang lapida. Mercedez Villaruel. Iyon ang pangalan ng nanay ni Ingrid.
“Mom. Dad is doing it again,” mahinang sabi ni Ingrid. “Until now, he didn’t explain to me what really happen to you. I’m afraid, mom. What if, ako naman ang mawala? Or si Dad
