Napakabilis nang pangyayari.
Nakahilata na’t duguan ito sa loob ng kwarto ko. Halos manghina ang tuhod ko sa takot at matinding kaba.
Ngunit siya’y nakaalalay pa rin sa baywang ko. Matindi ang kapit nito at pawang binabalanseng ‘wag akong matumba.
“Ano ‘tong nangyayari---”
“Ssh. ‘Wag mo nang alamin. Ang importante, hindi ko hahayaang mapahamak ka,” saad niya at marahan pa ako nitong hinalikan sa noo.
Agad naman akong lumayo sa kaniya at pinilit kong maalis ang pagkakakapit ng kaniyang kamay sa baywang ko ngunit mas lalo naman niya itong hinihigpitan.
“Sa tingin mo ba sa ginagawa mo sa akin hindi pa iyon kapahamakan?” nakapangising tanong ko sa kaniya.
Napailing-iling naman ito agad at nanindig ang balahibo ko nang maramdaman ko ang hininga nito malapit sa aking tainga.
“Huwag mo
