Someone’s POV:
Awtomatikong napakuyom ang palad ko nang makita ko siyang nakangiti habang papasok sa gate nito.
Nanggigigil ako sa nakikita kong masaya ito, hindi ako makakapayag na may ibang rason sa pagngiti niya o may isang taong kayang pasayahin siya.
Mabilis kong hinakbang ang mga paa ko patungo sa direksyon nito. At kahit nakasara na ang gate nito ay ‘di ito naging balakid upang hindi ko ito mapuntahan.
Dali-dali kong inakyat ang gate at nang makapasok ako sa loob ng compound nito ay agad na dumako ang paningin ko sa bintana ng kwarto nito.
Agad na sumilay ang malademonyong ngiti sa aking labi.
Walang kahirap-hirap kong nabuksan ang pintuan niya’t nakapasok ako agad sa kaniyang bahay.
Sa tagal na sinusundan ko siya’t pinagmamasdan ay alam ko na ang lahat nang pasikot-sikot sa
