“Ganiyan! Ayusin mo iyang tindig mo, dapat hindi ka magmukhang mahina. Hindi ka dapat nagpapakita na apektado ka at walang takot na nakikita riyan sa mata mo,” saad nito sa akin at base sa boses nito ay pawang dinidiktahan ako’t inuutusan sa gagawin ko.
Agad ko naman itong inirapan at awtomatiko pang tumaas ang kilay ko sa sinambit nito.
“Kulang pa iyan---”
“Puwede ba itigil na natin ‘to! Para sa’n ba ‘to at pati pagtayo ko kailangan ng pagsasanay? At pati kung paano ako tumingin? Saan mo ba ako ipapaharap ha? Sa mga judges ba ng Ms. Universe? Magpapageant ba ako? Akala ko pa naman sa giyera mo ako isasabak, ‘yon pala sa isang beauty pageant,” sarkastiko kong saad sa kaniya at napatawa pa ako nang mahina at tinapunan ko pa ito nang tingin na mapang-insulto.
Awtomatiko namang sumalubong
