''Oh nakatulala ka riyan?''
Sa tanong niyang iyon ay bigla na lamang akong napabalik sa realidad at mabilis na iniwas ang tingin sa kaniya at awtomatiko akong napadako ang tingin sa tinamaan nito.
''Natamaan ko ba? Napakagaling kong umasenta hindi ba?'' tanong nito na agad ko namang tinanguan.
At namilog naman ang mata ko nang mamalayan ko ang sagot ko sa kaniya.
At agad namang dumako ang tingin ko rito at sumalubong sa akin ang malamig nitong tingin.
''Syempre sanay ka ng pumatay,'' pag-iiba ko sa kaniya. At diniin ko pa talaga rito ang salitang pumatay. Dahil gusto kong ipaglandakan dito kung ano ang nakakaya niyang gawin.
''Sanay akong pumatay ng mga taong duwag at hindi marunong lumaban,'' walang emosyon na turan naman nito.
At habang diretsong nakatitig ito sa akin ay agad iton
