''Handa ka na ba?''
Sa tanong na iyon ay pawang 'di ko alam kung kaya ko ba talaga.
Parang mauubusan na ako nang hininga ngayon pa lang at pakiramdam ko wala nang tingin ang pagpatak ng pawis sa aking noo at 'di ko alam sapagkat nagsisimula na namang manginig ang mga kamay ko.
Mariin kong pinikit ang mata ko at laking gulat ko nang makita ko si Dallas.
Ang mukha niyang nakakainis.
Ang mga mata niya na nakakatakot kung tumitig na pawang pati kaluluwa ko, kaniyang matinding kinikilatis.
At ang ngiti niya, ang malademonyong ngiti niya na pawang magpapataas ng dugo ko sa aking ulo.
''Mahina ka, napakahina mo!'' sigaw pa ni Dallas.
At ang bawat pagbuka niya sa kaniyang bibig ay walang ibang lumalabas na salita kun'di pang-iinsulto sa akin at pangbababa sa pagkatao ko.
Tumawa pa ito n
