Unti-unti naman akong napadilat nang wala akong kahit na anong naramdaman.
Agad kong tiningnan kung may tumama sa akin at labis naman akong nagtaka nang wala akong makitang kahit anong sugat o dugo sa aking katawan.
''Buhay pa ako?''
Bigla namang lumabas ang salitang iyon sa bibig ko. At agad akong napalingon sa kaniya. Sumalubong naman sa akin ang malamig nitong tingin.
''Huwag kang masyadong magdiwang, masuwerte ka lang ngayon dahil ayaw kong magsayang ng bala at ayaw ko namang may makakita at makapanood sa magiging kamatayan mo,'' saad nito at hindi nito pinutol ang matalim na tingin nito sa akin.
Halos napalunok naman ako nang sunod-sunod sa sinaad niya. At di ko alam kung paano salubungin ang tingin ko ngunit kailangan kong patatagin ang sarili ko at hindi dapat ako magpakahina a
