Pinikit ko nang mariin ang mata ko at nanginginig kong binitawan ang baril na hawak-hawak ko.
“Bakit ‘di mo na tinuloy? Kaya mo na akong paslangin ngunit bakit hindi mo nagawa---”
“Tumahimik ka!” sigaw ko’t napadako ang tingin ko sa pader na tinagusan ng mga balang pinaulanan ko.
“Talagang hindi mo ako kayang paslangin, hindi mo kayang mawala ako sa buhay mo. Alam ko namang hahanap-hanapin mo ang mga ginagawa ko sa’yo,” mapang-insultong ani nito. At tila sa tono nang boses nito ay pawang may gustong iparating.
“Sinabi ko na sa’yo hindi ba? Hindi kita dadaanin sa dahas, ibang ganti ang ipapatamo ko sa’yo na alam kong ikadudurog mo!”
Napalunok naman ako nang sunod-sunod nang bigla itong tumayo at unti-unti itong lumalapit sa akin.
Gusto ko mang iatras ang mga paa ko ay ‘di ko ito magaw
