CHAPTER 45 – PAGBABAGO
Lumipas ang ilang linggo mula sa gabing iyon.
Ang bahay sa Antipolo ay tahimik na, puno ng kalmado at kaunting bakas ng gulo na nangyari noon.
Si Lia at si Camille ay ligtas, at nakauwi na sa kanilang tahanan kasama si Gino. Ngunit ang alaala ng nakaraan ay nanatili sa bawat isa—lalo na kay Gino.
Si Gino ay nakatayo sa balkonahe ng kanilang bahay, hawak ang tasa ng kape. Tahimik niyang pinagmamasdan ang umaga.
“Gino…” mahinang tinawag ni Lia mula sa loob.
Humarap siya at nakita ang asawa na may dalang maliit na basket ng prutas para sa kanya at kay Camille.
Lumapit si Gino at ibinigay ito kay Lia.
“Salamat,” mahinang sabi ni Lia, hawak ang kamay niya.
“Pasensya na sa lahat, Lia,” mariin ngunit tahimik niyang bulong. “Hindi ko sinasadya na madala tayo sa gulo
