Miracle

Chapter 17

Chapter 9

Chapter 17

- Stella's POV -

Ngayon ay busy ako. Hindi sa trabaho ko, sa paghahanap ng trabaho ko. Hindi ako natanggal. Nang maglaro kasi kami ni Lexi ay natalo ako at ang punishment ko ay kailangan kong mag-apply ng trabaho ngayon.

Sinabi nya na kahot anong trabaho ang pasukan ko, basta kailangan kong makatagal doon ng isang buwan para hindi ko sya bayaran ng 400, 000 dollars. Well, hindi naman na ito ang unang beses na ginawa nya ito.

Ang huli nyang challenge sa akin ay biyaran ko sya ng 20,000 dollars dahil hindi ako nakatupad sa napagkasunduan naming dalawa. Kaya ko namang bayaran nalang sya ngayon dahil 400, 000 lang naman iyon, but it's still my money, so no.

After a few days searching jobs from tye internet, I find so many but they said somehow that I'm not qualified. After searching for more, nakahanap na din ako ng isa, at magiging secretary daw akong hindi ko kilala, wala nalang nakalagay.

Maaga akong nagising at nang dumating ako doon ay medyo madami na ang tao. Nang tignan ko ang oras ay alas-osto palang pero na una na silang lahat sa akin. Lumapit ako sa isang tao na naroon at pinag-fill-up nila ako at binigyan ng number.

After a few moments, nasa third stage na daw ako. Ito na yung part na haharapin ko na yung magiging boss ko. Binuksan nung babae yung pintuan at nagsalita. Sinabing nandito ako tapos umalis na. Nang sumara ang pinto ay naglakad naman ako paupo sa sofa sa harap ng magiging boss ko.

Hindi ko makita ang muhka nya dahil nakayuko ito. Medyo nacu-curious ako kung sino sya. Dahil kung isa sya sa mga taong manyakis na nakikita ko sa internet, bibigyan ko nalang si Lexi ng 400, 000 dollars.

Hindi ko alam kung magsasalita ba ako. Medyo ang awkward naman kung nakaupo lang ako tapos sya parang natutulog. Maya-maya pa ay gumalaw na din sya at parang bigla akong nagsisi ng makita ko kung sino ang lalaking magiging boss ko.

"Paul?" Gulat kong tanong.

"Stella?" Tanong nya din sa akin.

"I'm out. I'm going home." Sabi ko at tumayo na sa kinauupuan ko. Pero biglang nagsalita si Paul galing sa likod ko.

"You're hired. No turning back now." Bigla nyang sabi. Napahinto ako at humarap sa kanya.

"Why? What are you gonna do? Going to lock me in here?" Sabi ko at hindi ko napigilan maging sarkastiko.

"You changed." Mahina nitong sabi.

"You changed, too." Kaswal kong sabi. "You're so masculine now." Sabi ko at binigyan sya ng tingin mula ulo hanggang paa.

"You changed alot." Sabi nya pa. Nagsisimula na syang lumapit sa akin ngayon.

"So do you." Sabi ko at ngayon ay nasa harap ko na sya.

"You're hired now. Your work is starting tomorrow." Sabi nya habang naglalakad ulit pabalik ng lamesa nya at parang walang sinasabi kanina. Ako naman ay napakunot ang noo.

Hindi ko alam kung paano akong napunta dito. Kahapon lang ay paalis na ako pero bigla akong pinigil ni Paul at sinabing tanggap na ako. Hindi ko alam kung bakit nya ginawa iyon. At hindi ko din alam kung bakit nandito ako ngayon.

Alas-syete na at ang pasok ko ay alas-osto pa pero maaga akong pumasok para malaman ko ang mga kailangan kong gawin. Pagdating ko sa office ni Paul, naroon ang isang lalaki at nakaupo sa loob ng office ni Paul. Hindi ko nalang sya at naupo na sa desk ko. Maya-maya pa ay lumabas ito.

"Ikaw siguro ang bagong sekretarya ng kaibigan ko." Sabi nito at tumingin sa akin. Yung tingin nya, hindi ko gusto. Yung tingin na pinakaayaw ko sa lahat.

"Ako nga po." Sabi ko. Sanay na ako na ganito, aakto muna akong mabait at mahiyain katulad ko noon, pero kapag may ginawa syang hindi maganda, makakatikim sa akin.

"So, do you want to go out with me later? After work?" Walang alinlangang tanong nito sa akin. Hindi ko na napigilan mapangiwi.

"Sir, please lang. Katulad ng sinabi nyo kanina, kaibigan kayo ng boss ko so particularly, parang boss ko na din kayo. Wag nyo po akong daanin sa ganyan, hindi nyo ako mauuto." Sabi ko at umiling kasabay ng pag-irap sa hangin.

"You're interesting." Sabi nito at biglang hinawakan balikat ko pero dahil may reflect sa akin ang ganito, agad akong gumalaw nang hindi nag-iisip.

"Sir, secretary lang ako ng kaibigan nyo, pero please. Ayoko ng hinahawakan." Sabi ko habang hawak ko pa sya.

"That's enough." Bilang sulpot ni Paul. Agad akong bumitaw sa kaibigan nya at humarap sa kanya.

"A-Ano kasi..." Mahina kong sabi.

"Wag ka na magpaliwag, nakita ko lahat." Sabi nya at sinamaan ng tingin ang kaibigan nya. Pumasok na sya ng office nya at sumunod naman agad ang kaibigan nya. Ako naman ay naupo nalang ulit sa desk ko. Maya-maya pa ay lumabas na ang kaibigan ni Paul at lumapit nanaman ito sa akin.

"Pumasok kana daw doon." Sabi nya at agad ding umalis. Ako naman ay tumayo na at pumasok na sa office ni Paul. Nakita ko naman syang seryosong nakaupo sa lamesa nya. Mas nakakatakot sya ngayon kapag seryoso sya, hindi katulad noon.

"Paー I mean, Sir, wala po talaga akong kasalanan, yung kaibigan nyo po ang mayー"

"I know." Sabi nito at tumayo sa kinauupuan nya at lumapit sa akin. Maya-maya pa bigla nalang akong napunta sa bisig nya. "Hindi ko hahayaang mawala ka ulit sa akin." Bulong nya at dahan-dahan akong itinulak sa pader ng office nya at bigla akong hinalikan.

Ako naman ay sobrang nagulat at hindi ko maigalaw ang katawan ko. Maya-maya pa ay parang hindi ko na talaga maigalaw ang katawan ko at wala nalang akong ibang magawa kung hindi namnamin ang sarap ng halik nya.

Maya-maya pa ay bigla nya akong dinala sa isang parang kwarto at doon nya ako pinahiga. Nagsisimula na akong lumaban sa mga halik nya at parang wala nang bukas ang paghalik namin at para bang mauubusan kaming dalawa.

Ang mga malilikot naming kamay ay napunta na sa kung saan-saan ng katawan namin. Hanggang sa maya-maya pa ay wala na kaming damit pareho pero patuloy lang kami sa paghahalikan. Hinawakan nya ang mga hita ko at ibinuka ito.

Napatingin ako sa sandata nyang nakatayo at talagang handang-handa nang lumaban. Napalunok ako at biglang umarko ang katawan ko ng biglang hawakan ni Paul ang bahaging iyon ng katawan ko. Nang makita ang reaksyon ng katawan ko at inulit-ulit nya pa ito.

"You're so sensitive." Natatawang sabi nito. Ako naman ay napalunok ulit dahil kahit na tumatawa sya ay naroon parin ang pagiging sexy ng boses nya.

"K-Kaya ko ba yan, Paul? Mas malaki na yan sa dati, baka hindi ko kayanin yan." Nakangiwi kong sabi. Tinignan nya lang ako at bigla nyang inilapit ang ulo ng alaga nya sa bibig ng entrada ko.

"You're so wet. I think you can handle this." Sabi nya. Napapikit naman ako ng maramdaman kong unti-unti na nyang pinapasok sa loob ko ang bagay na yon.

Nakanguso ako ngayon dahil imbis na trabaho ang unahin namin ay mas inuna namin ang pagpapainit ni Paul. Nagbibihis sya ngayon habang ako ay nakahiga parin dito sa kama nya. Bigla akong nainis at binato ko sya ng unan na malapit sa akin.

"What the!" Inis nyang sigaw. "What the hell is your problem?" Sigaw nya pa sa akin.

"Ewan!" Sigaw ko din at tumayo na nang kama at doon ko napansin na may tumutulo pa galing doon. Tinignan ko ng masama si Paul at nag-iwas ng tingin ang loko. Naglakad ito papalapit sa akin at bigla akong pinaupo sa kama.

"I can drink it all." Sabi nya at ilalapit na sana ang muhka nya sa parteng iyon pero natakpan ko muna ito ng kamay ko. "What the?" Inis nanaman nyang sabi.

"No." Nahihiya kong sabi at napaiwas ng tingin. Bigla naman akong napasigaw ng bigla nya akong buhatin. "Saan mo ako daldalhin?! Ibaba mo ako!" Inis kong sigaw at pilit na nagpupumiglas sa kanya.

"Wag ka ngang malikot, Stella. Baka laglag kita." Sabi nya at pumasok sa banyo nya. Pagdating namin doon ay pinaupo nya ako sa bathtub at doon nya ako tinulungan linisin ang parte kong iyon.

"Why do you have to help me cleaning my private part? It's awkward, you know?" Naiilang kong sabi.

"I'm used to this often before. I always help you clean this, didn't I?" Sabi nya naman. "Magbihis ka na." Sabi nya pa at tinulungan akong tumayo sa bathtud. Lumabas kami ng banyo at tinulungan nya ulit ako magbihis.

"Can I start my work now?" Mataray kong tanong sa kanya. Tinignan nya naman ako at umiling.

"No." Maikli nyang sabi pagkatapos.

"Why?!" Naiinis kong sigaw. Nauubusan na ako ng pasensya sa isang to.

"Can you stop yelling? We're not 1km apart." Sabi nya na parang naiinis na din. Lumabas kami ng kwarto sa office nya at tumambad sa akin ang mga kalat sa desk nya. Hindi ko ito napansin kanina.

"Ano to?" Naguguluhan kong tanong. Napataas pa ang kilay ko kasunod ng tingin ko sa kanya.

"Your work." Parang namimilosopo nyang sabi. Ipinaliwanag nya ang mga bagay na kailangan kong gawin at napailing ako dahil pareho sila ni Lexi na tinatamad at hindi marunong mag-organize ng mga gamit nila sa office.

Maya-maya pa ay nagsimula na akong ayusin ang mga naroon at sumaglit muna ako sa desk ko. Nakakita ako doon ng isang notebook at muhkang iyon ang notebook ng dati nyang secretary. Binuksan ko iyon at doon ko nakita ang mga impormasyong kailangan ko.

Lumipas ang ilang oras ay natapos na ako sa mga ginagawa ko at ang natira nalang sa lamesa nya ay ang mga bagay na kailangan nyang gawin. Maya-maya pa ay bumalik na ako sa desk ko at naupo doon para ayusin naman ang mga pwede kong ayusin doon.

Hanggang sa lumipas ang ilang minuto ay malapit nang mag-lunch. Medjo naging busy din ako dahil sobrang daming kailangan gawin dito. Sandali akong sumulyap kay Paul at nakita kong nagtatrabaho parin sya. Tumayo ako at pumasok sa loob.

"Ayaw mo bang kumain?" Tanong ko. Agad naman itong tumingin sa akin.

"Saan ba tayo kakain?" Tanong nya. Napakunot naman ang noo ko.

"Anong saan tayo kakain?" Naguguluhan kong tanong.

"What? I thought you're inviting me." Sabi nya na nagpasama ng muhka ko.

"No, I'm not. I'm just asking you if you want to eat lunch." Inis kong sabi. Napakunot naman sya ngayon.

"Exactly, you're clearly inviting me." Sabi nya na lalong nagpainis sa akin.

"Ewan ko sayo. Kakain na ako." Sabi ko at umalis na ng office nya. "Bahala ka sa buhay mo." Bulong ko pa sa sarili ko at nagpunta na ako sa cafeteria ng company nila. Pagdating ko doon ay namangha ako sa Cafeteria nila.

Para akong naiinggit sa mga nagtatrabaho dito dahil napakaganda ng cafeteria nila. Parang five star restaurant at eat-all-you-can ang interior ng cafeteria nila dito. Marami din ang pagkain at parang alam ko na kung bakit ang successful at maraming applicants ang gusto dito.

Pagkatapos kong kumuha ng pagkain ay biglang tumunog ang telepono ko. Napakunot ako at agad tinignan ang caller. Napakunot ulit ako ng makita ang unknown number. Dahil baka importante ito, sinagot ko nalang ang tawag.

"Hi." Biglang sabi ng caller. Dumilim naman ang muhka ko.

"Who gave you my number?" Tanong ko kay Paul.

"I see it on your application." Sabi nya. "Puntahan mo ako. I need you here." Sabi nya pa. Napakunot ang noo ko at napabuntong-hininga nalang. Tumayo ako at lumapit sa babaeng nagmamahala sa cafeteria.

"Pwede ko po bang dalhin to sa office ko?" Tanong ko. Tinignan naman ako nito na parang bang nanakawin ko ang plato na to.

"Paul, hindi ko pwedeng iakyat sa office ang plato ko." Sabi ko sa kanya.

"Wait." Sabi nya. Napakunot naman ang noo ko. Narinig ko syang may kinausap sandali at saka nagsalita ulit. "There you go." Sabi nya.

"Pupunta na ako." Sabi ko at inilagay na ang plato doon at hinayaan nalang ang namamahala doon na nakatulala sa kung saan. Maya-maya pa ay nakarating na din ako sa office ni Paul. Pagdating ko doon ay naroon si Paul at ang kaibigan nya.

"Bakit nandito ang lalaking yan?" Tanong ko.

"He's here for the food." Sagot naman ni Paul. Uupo na sana ako ng bigla akong hilahin ni Paul paupo sa tabi nya.

"Ano ba." Inis kong sabi at umayos na nang upo. Maya-maya pa ay nagsimula na silang kumain. "Ayaw mo bang kumain?" Tanong sa akin ni Paul. Nagsimula na din akong kumain at tahimik lang kaming lahat.

"Try this." Bilang sabi ni Paul tapos may inilagay sa plato ko. Agad ko namang kinain iyon at napapikit sa sarap non. "Tasty, right?" Tanong nya. Agad naman akong tumango-tango sa kanya. Lahat ng pagkain na meron sila ay pinatikim nya sa akin lahat kaya ang ending, masyado akong nabusog.

"Nabusog ako." Sabi ko habang hawak ang tyan ko at nakasandal ang likdo ko sa sofa.

"You look pregnant." Sabi ni Paul at hinawakan ang tyan kong parang maliit na bump nga. Bigla namang bumalik ang alaala namin na magkasama at nasa tyan ko pa ang anak namin. Muhkang naalala din nya iyon at agad syang bumitaw at umayos ng upo.

"I'm sorry." Sabi nya. Hindi nalang ako umimik.

"I'm out." Sabi ng kaibigan nya na naroon nga pala. Lumabas ito kaya naiwan kaming dalawa ni Paul sa loob ng office nya. Tinulungan ko syang magligpit ng mga kinainan namin bago kami bumalik sa pagtatrabaho.

- To Be Continued -