Miracle

Chapter 18

Chapter 18

- Stella's POV -

Nakanguso ako ngayon dahil imbis na trabaho ang unahin namin ay mas inuna namin ang pagpapainit ni Paul. Nagbibihis sya ngayon habang ako ay nakahiga parin dito sa kama nya. Bigla akong nainis at binato ko sya ng unan na malapit sa akin.

"What the!" Inis nyang sigaw. "What the hell is your problem?" Sigaw nya pa sa akin.

"Ewan!" Sigaw ko din at tumayo na nang kama at doon ko napansin na may tumutulo pa galing doon. Tinignan ko ng masama si Paul at nag-iwas ng tingin ang loko. Naglakad ito papalapit sa akin at bigla akong pinaupo sa kama.

"I can drink it all." Sabi nya at ilalapit na sana ang muhka nya sa parteng iyon pero natakpan ko muna ito ng kamay ko. "What the?" Inis nanaman nyang sabi.

"No." Nahihiya kong sabi at napaiwas ng tingin. Bigla naman akong napasigaw ng bigla nya akong buhatin. "Saan mo ako daldalhin?! Ibaba mo ako!" Inis kong sigaw at pilit na nagpupumiglas sa kanya.

"Wag ka ngang malikot, Stella. Baka laglag kita." Sabi nya at pumasok sa banyo nya. Pagdating namin doon ay pinaupo nya ako sa bathtub at doon nya ako tinulungan linisin ang parte kong iyon.

"Why do you have to help me cleaning my private part? It's awkward, you know?" Naiilang kong sabi.

"I'm used to this often before. I always help you clean this, didn't I?" Sabi nya naman. "Magbihis ka na." Sabi nya pa at tinulungan akong tumayo sa bathtud. Lumabas kami ng banyo at tinulungan nya ulit ako magbihis.

"Can I start my work now?" Mataray kong tanong sa kanya. Tinignan nya naman ako at umiling.

"No." Maikli nyang sabi pagkatapos.

"Why?!" Naiinis kong sigaw. Nauubusan na ako ng pasensya sa isang to.

"Can you stop yelling? We're not 1km apart." Sabi nya na parang naiinis na din. Lumabas kami ng kwarto sa office nya at tumambad sa akin ang mga kalat sa desk nya. Hindi ko ito napansin kanina.

"Ano to?" Naguguluhan kong tanong. Napataas pa ang kilay ko kasunod ng tingin ko sa kanya.

"Your work." Parang namimilosopo nyang sabi. Ipinaliwanag nya ang mga bagay na kailangan kong gawin at napailing ako dahil pareho sila ni Lexi na tinatamad at hindi marunong mag-organize ng mga gamit nila sa office.

Maya-maya pa ay nagsimula na akong ayusin ang mga naroon at sumaglit muna ako sa desk ko. Nakakita ako doon ng isang notebook at muhkang iyon ang notebook ng dati nyang secretary. Binuksan ko iyon at doon ko nakita ang mga impormasyong kailangan ko.

Lumipas ang ilang oras ay natapos na ako sa mga ginagawa ko at ang natira nalang sa lamesa nya ay ang mga bagay na kailangan nyang gawin. Maya-maya pa ay bumalik na ako sa desk ko at naupo doon para ayusin naman ang mga pwede kong ayusin doon.

Hanggang sa lumipas ang ilang minuto ay malapit nang mag-lunch. Medjo naging busy din ako dahil sobrang daming kailangan gawin dito. Sandali akong sumulyap kay Paul at nakita kong nagtatrabaho parin sya. Tumayo ako at pumasok sa loob.

"Ayaw mo bang kumain?" Tanong ko. Agad naman itong tumingin sa akin.

"Saan ba tayo kakain?" Tanong nya. Napakunot naman ang noo ko.

"Anong saan tayo kakain?" Naguguluhan kong tanong.

"What? I thought you're inviting me." Sabi nya na nagpasama ng muhka ko.

"No, I'm not. I'm just asking you if you want to eat lunch." Inis kong sabi. Napakunot naman sya ngayon.

"Exactly, you're clearly inviting me." Sabi nya na lalong nagpainis sa akin.

"Ewan ko sayo. Kakain na ako." Sabi ko at umalis na ng office nya. "Bahala ka sa buhay mo." Bulong ko pa sa sarili ko at nagpunta na ako sa cafeteria ng company nila. Pagdating ko doon ay namangha ako sa Cafeteria nila.

Para akong naiinggit sa mga nagtatrabaho dito dahil napakaganda ng cafeteria nila. Parang five star restaurant at eat-all-you-can ang interior ng cafeteria nila dito. Marami din ang pagkain at parang alam ko na kung bakit ang successful at maraming applicants ang gusto dito.

Pagkatapos kong kumuha ng pagkain ay biglang tumunog ang telepono ko. Napakunot ako at agad tinignan ang caller. Napakunot ulit ako ng makita ang unknown number. Dahil baka importante ito, sinagot ko nalang ang tawag.

"Hi." Biglang sabi ng caller. Dumilim naman ang muhka ko.

"Who gave you my number?" Tanong ko kay Paul.

"I see it on your application." Sabi nya. "Puntahan mo ako. I need you here." Sabi nya pa. Napakunot ang noo ko at napabuntong-hininga nalang. Tumayo ako at lumapit sa babaeng nagmamahala sa cafeteria.

"Pwede ko po bang dalhin to sa office ko?" Tanong ko. Tinignan naman ako nito na parang bang nanakawin ko ang plato na to.

"Paul, hindi ko pwedeng iakyat sa office ang plato ko." Sabi ko sa kanya.

"Wait." Sabi nya. Napakunot naman ang noo ko. Narinig ko syang may kinausap sandali at saka nagsalita ulit. "There you go." Sabi nya.

"Pupunta na ako." Sabi ko at inilagay na ang plato doon at hinayaan nalang ang namamahala doon na nakatulala sa kung saan. Maya-maya pa ay nakarating na din ako sa office ni Paul. Pagdating ko doon ay naroon si Paul at ang kaibigan nya.

"Bakit nandito ang lalaking yan?" Tanong ko.

"He's here for the food." Sagot naman ni Paul. Uupo na sana ako ng bigla akong hilahin ni Paul paupo sa tabi nya.

"Ano ba." Inis kong sabi at umayos na nang upo. Maya-maya pa ay nagsimula na silang kumain. "Ayaw mo bang kumain?" Tanong sa akin ni Paul. Nagsimula na din akong kumain at tahimik lang kaming lahat.

"Try this." Bilang sabi ni Paul tapos may inilagay sa plato ko. Agad ko namang kinain iyon at napapikit sa sarap non. "Tasty, right?" Tanong nya. Agad naman akong tumango-tango sa kanya. Lahat ng pagkain na meron sila ay pinatikim nya sa akin lahat kaya ang ending, masyado akong nabusog.

"Nabusog ako." Sabi ko habang hawak ang tyan ko at nakasandal ang likdo ko sa sofa.

"You look pregnant." Sabi ni Paul at hinawakan ang tyan kong parang maliit na bump nga. Bigla namang bumalik ang alaala namin na magkasama at nasa tyan ko pa ang anak namin. Muhkang naalala din nya iyon at agad syang bumitaw at umayos ng upo.

"I'm sorry." Sabi nya. Hindi nalang ako umimik.

"I'm out." Sabi ng kaibigan nya na naroon nga pala. Lumabas ito kaya naiwan kaming dalawa ni Paul sa loob ng office nya. Tinulungan ko syang magligpit ng mga kinainan namin bago kami bumalik sa pagtatrabaho.

______________________________

Lumipas ang ilang oras ay handa na akong umuwi. Dahil wala si Lexi kahapon, balak kong ikwento sa kanya ang nangyari ngayon dito sa office. Ilang minuto nalang bago ang out ko at hinintay ko an ito. Nang pumatak na ang oras sa mismong alas-osto, agad akong tumayo at akmang aalis na nang napatingin ako sa office ni Paul.

Hindi parin sya tumatayo at tuloy parin sa pag-ta-trabaho. Tumayo na ito kaya inakala kong uuwi na din ito pero pumunta ito sa cabinet na nasa loob ng office nya at bumalik ulit sa upuan nya. Napabuntong-hininga ako dahil parang mauubusan ako ng pasensya. Naglakad ako papunta sa pinto at kumatok.

"Bukas yan." Sabi nya. Agad naman akong pumasok. Pagpasok ko ay ngumiti sya sa akin.

"Eight na. Ayaw mo pa bang umuwi?" Tanong ko sa kanya. Tumingin sya sa relo nya sa bisig nya at tumingin sa akin.

"Let's go? Ihahatid na kita?" Tanong nya. Napakunot naman ang noo ko.

"Anong ihahatid?" Tanong ko sa kanya habang nakakunot ang noo ko.

"I thought you're inviting me to send you home." Sabi nya.

"Anong..." Bilang akong na-spechless dahil sa pag-iisip ng lalaking to. "Pwede ba, Paul. Wag mo ngang bigyan ng double meaning ang pag-aalala ko sayo." Mataray at nagbabanta kong sabi.

"So, nag-aalala ka sa akin?" Nakangiti nyang sabi na parang hindi masama ang tingin ko sa kanya kanina at binabantaan sya. Umirap ako sa hangin at naglakad na.

______________________________

Sa huli, sya parin ang naghatid sa akin. Hindi ko alam kung paano nya akong napilit basta bigla ko nalang natagpuan ang sarili kong nakasakay sa kotse nya, papunta sa bahay ko, at katabi sya sa kotse nya.

"So, how are you?" Tanong nya sa akin. Nilingon ko naman sya.

"Still alive, I guess." Sabi ko at nagkibit-balikat sa kanya.

"Where did you go after we broke up?" Tanong nya pa.

"I go in my aunt's sister. She keep me in US and paid my tuition kaya nakatapos ako ng college." Sabi ko habang nakatingin sa labas ng kotse.

"Good for you." Sabi nya habang patuloy parin ang pagmamaneho. Natahimik kaming dalawa ng ilang segundo bago sya nagsalita ulit. "Do you still love me?" Tanong nya. Nilingon ko naman sya at ngumiti.

"Of course." Nakangiti kong sagot habang nakatingin sa kanya. "There's no time that I didn't love you. It's just that, I got depressed of what happened to us five years ago and I left you." Sabi ko at tumingin ulit sa labas.

Maya-maya pa ay nakarating na kami sa bahay. Nang ihinto nya ang sasakyan nya ay tinanggal ko ang seatbelt ko at akmang baba na ako ng bigla nya akong hilahin. Bigla akong napabalik sa posisyon ko kanina at bigla nya akong hinalikan.

Sa gulat ko ay wala akong nagawa at napapikit nalang ako at hinalikan nalang din sya pabalik. Napakasarap ng halik naming iyon. Malalim pero hindi ko nararamdamang nalulunod ako, mas nararamdaman ko pang lumulutang ako ngayon.

Bumitaw sya sa halik nya sa akin at hindi parin ako pinakawalan. Naroon parin ako sa yakap nya at tila wala syang balak pakawalan ako. Hanggang sa ako na ang bumitaw sa yakap nya sa akin dahil muhkang wala talaga syang balak bitawan ako.

"Papasok na ako." Sabi ko.

"See you tomorrow." Sabi nya at hinalikan nanaman ako. Bumitaw na sya kaagad at bumaba na ng kotse nya. Pagbaba ko doon ay kumaway muna ako sandali sa kanya bago ako pumasok ng bahay. Pagpasok ko doon ay binuksan ko ang ilaw at napasigaw ako.

"Ano ba, Lexi!" Sigaw ko habang masama ang tingin sa kanya. Nakahawak sa dibdib dahil para akong inatake sa puso.

"Welcome home!" Sigaw nya at yumakap sa akin kaagad.

"B-Bitawan mo ako." Nahihirapan kong sabi. Agad naman nya akong binitawan at parang napakahyper ng babaeng to. "Ano bang problema mo?" Naiinis ko nang sabi.

"So, sino yung kasama mo? Girl, muhkang mayaman, ang pogi din nya. Grabe ka naman, sis. Saan ka ba nakabingwit nyan. Pahingi din, baka meron ka din." Sabi nya at muhkang tinutukoy nya si Paul.

"Ito na nga. May ikukwento ako sayo." Sabi ko. Nagsimula na akong magsalita hanggang sa matapos kasama ang buong detalye.

"Ano?!" Gulat nyang tanong. "You mean, yung lalaking iyon kanina, iyon yung ex-boyfriend mo?!" Tanong nya.

"Oo. At bakit ka ba sumisigaw?"

"Sis, akala ko ba ayaw mo pa. At, ano nga ulit ang pangalan nya? Paul Tan? My gosh, Stella. Kalaban natin iyon. Bakit doon ka sa kalaban natin nag-apply? At bakit kasi sa dinarami-rami ng lalaki sa mundo, yung kalaban pa ng kompanya natin ang naging ex mo!" Parang galit nyang sabi. Ako naman ay natahimik dahil wala akong alam sa mga sinasabi nya ngayon sa akin.

"Hindi ko naman alam na may ganon, ehh." Nahihiya kong sabi. Kanina ay masaya sya pero muhkang nag-iba ang ihip ng hangin.

"Ano nalang ang mangyayari kapag nalaman nila na nandoon ka? Nakalaban ka? Baka bigla ka nalang nilang ibitin doon dahil baka isipin nilang nag-s-ispiya ka sa kanila." Sabi pa ni Lexi. Lumapit naman ako sa kanya at hinawakan ang kamay nya.

"Sorry na nga kasi. Hindi ko din naman alam na ganon pala ang nangyayari, ehh. Sorry na." Sabiko at nakanguso na ako ngayon.

"Basta, after a month. Aalis ka sa trabahong yan, naiintindihan mo?" Mataray nyang sabi. Agad naman akong tumango at bigla akong napaisip.

"Paano si Paul?" Nakanguso ko pang sabi.

"Aba, malay ko. Alam kong hindi mona lalayuan yang ex mo, o kung ex mo nga ba dahil muhkang ok na kayo ulit." Sabi nya habang ako naman ay hindi nalang makapagsalita. Hindi ko alam kung ano ang dapat sabihin ng mga oras na iyon.

______________________________

- Paul's POV -

Pagkahatid ko kay Stella sa bahay nya ay hindi ko na maitagoang saya ko. Kanina ay masigla ako sa trabaho dahil alam kong nasa labas lang syang office ko. Isama mo pa yung nangyari sa amin kaninang umaga.

Nakangiti kong ipinarada ang kotse ko sa garage namin at pumasok ng bahay. Pagdating ko doon ay agad akong napangiti ng makita ko silang lahat. Papalapit naman si Rylee sa akin at agad ko din syang nilapitan.

"Hi, beautiful." Sabi ko at niyakap sya. Hinalikan ko din ang noo nya.

"Kuya!" Malakas na reklamo naman nito. Kahit na hindi na ganon kasama ang ugali nito sa akin, ayaw parin nyang hinahalikan ko sya.

"Hi, my one and only mother." Masayang bati ko kay Mommy hanggang sa lahat na sila nabati ko.

"You look so happy, huh?" Biglang may nagsalita. Nang lingunin ko ito, tumambad sa akin si Allen.

"Ikaw pala. Kanina ka pa?" Nakangiti kong tanong.

"I need to talk to you about something, Paul." Sabinya at talagang wala nang ikakaseryoso pa. Umakyat kami ng kwarto ko at doon sya naupo sa sofa habang ako ay nagbibihis. Nagsalita na din sya at ipinaliwanag ang gusto nyang iparating.

"So, tingin mo. Kaya nandito sya sa company natin, to spy on us?" Tanong ko.

"Yeah." Maikli nyang sagot.

"But, it can't be. She'sー She's Stella. I know she can't do such a thing." Sabi ko sa kanya. Wala naman pinagbago ang seryoso nyang muhka.

"Hindi kita masisi. Mahal mo si Stella kaya ganyan ka. Pero, babantayan ko ang kilos nya dahil muhkang pinapaikot ka lang din nya." Sabi ni Allen at lumabas na ng kwarto ko. Ako naman ay natulala sa kwarto ko at nahiga nalang ako sa kama. Hanggang sa makatulog nalang ako.

______________________________

Kinabukasan. . .

Nagising ako ng maaga at maaga na din akong nakapasok. Hindi parin nawawala sa isip ko ang mga sinabi ni Allen sa akin kagabi at dala ko ito hanggang magising ako at pumasok dito. Napatigil naman ako sa pagpasok ng office ko.

"Good morning." Bati ko kay Stella. "You look tired." Sabi ko dahil muhkang wala syang tulog sa itsura nya ngayon.

"Ikaw din." Sabi nya at tinuro pa ako. Lumapit ako sa kanya at yumakap.

"Sinabi kasi sa akin ni Allen na baka spy ka daw, napaisip lang ako." Sabi ko at nag-dadasal ako na maging maganda at magustohan ko ang isasagot nya.

"Sya rin? Si Lexi nga, buong gabi akong sinisigawan at sinasabing baka hindi na daw ako makauwi kapag may mali kayong inisip sa akin." Sabi nya habang nakanguso. Dahil nakanguso nga sya, bigla ko syang hinalikan. "Ano ba, Paul. Ang aga-aga pa." Sabi pa nya.

"I miss you." Mahina kong sabi. Sapat lang para marinig nya habang yakap ko sya.

"I miss you, too." Sabi nya din. Bumitaw ako sa kanya at nagtanong.

"Why are you here again?" Tanong ko.

"I lost on a bet." Sabi nya. Napakunot naman ang noo ko.

"What kind of bet?" Tanong ko pa.

"I have to shout that I love you, like it's easy for me to shout that because I love you, but it's too many people there so I can't do it and this is my punishment." Mahabang paliwanag nya. Pero imbis na maiinis, parang gusto kong ulit-ulitin nya pa ito. Lalo na yung sinabi nyang mahal nya ako. Napakasarap pakinggan.

"Bitawan mo na ako, Paul. Magtatrabaho na ako." Sabi nya at pinakawalan na din ang sarili nya sa yakap ko kaya wala na akong nagawa. Lumabas ito ng office ko at naupo sya desk nya. Maya-maya pa at biglang may tumawag sa kanya.

Nang sagutin nya ito ay parang inis na inis na kaagad sya. Lalo pang nakita sa muhka nya iyon at parang nagsisigawan na silang dalawa ng kausap nya. Sa unang pagkakataon, makikinig ako sa usapan ng iba. Binuksan ko ng kaunti ang pinto ng offfice ko para marinig ko ang pag-uusap nila.

"Lexi, ok nga lang ako. Napapraning ka lang." Sabi ni Stella. Muhkang pinapauwi na sya ng kaibigan nya. "Ok, kung gusto mo, sabay tayo mag-lunch mamaya. Treat ko." Natahimik ito sandali at ibinaba na rin ang tawag. Napaisip naman ako kung bakit ganito sila mag-isip. Bakit ganito mag-isip ang kaibigan namin.

Bumalik na ako sa upuan ko at naupo na. Magsimula na akong magtrabaho at hindi na ako tumigil pa. Hindi ko alam kung anong oras na pero patuloy lang ako sa pagtatrabaho. Hanggang sa bigla nalang lumapit si Stella.

"Hey." Nakangiti kong bati at hindi ko pa mapigilang mapangiti.

"I brought you something." Sabi nya at inilagay ang limang chicken sandwich sa lamesa ko. "Naglunch na kami ni Lexi. Hindi ka pa kasi gumagalaw dyan." Sabi nya pa.

"Did you make it?" Tanong ko.

"No." Mahina nyang sagot at umiling. Napangiwi naman ako.

"I like it when you make my chicken sandwich." Sabi ko at ngumiti sa kanya.

"Sige na. Gagawan nalang kita later. Iyan muna ang kainin mo." Sabi nya at lumabas na ng office ko. Ako naman ay nagsimula nang kainin ang isa pero iyon lang talaga ang nakain ko dahil mas gusto ko parin ang luto ni Mommy at ni Stella.

- To Be Continued -

(Tue, February 23, 2022)