Playfully Yours [ ALTEZA SERIES : 2 ] SPG‼️

Chapter 10

LIBERTY

KULANG na lang ma giba na ang pinto ng aking silid dahil sa kalabog mula sa labas. Pagdating ko sa mansyon hindi agad ako nakatulog. Maraming mga isipin ang bumabagabag sa akin. I don't know how long I slept. Pero ngayon may ng gumugulo na sa akin. I stand up and walk straight to the door. Pata lang magulang sa mga taong nasa harap ng pinto.

“Finally! Gising na ang prinsesa ng mga Russo.” sarcastic na wika ni Dad.

“Look so shocked! Hija the meeting—”

“Oh God! I'm sorry. Give me 10 minutes—”

“No! 5 minutes is enough. We're almost late. Tayo ang pupuntahan sa kumpanya tapos tayo pa ang late.” putol ni Dad sa akin.

I don't have anything to say. Dahil tama naman siya. Iniwan ko sila sa harap ng pinto at nagsimula na akong gawin ang real quick transformation.

Nang lumabas ako ng banyo after 2 minutes wala na sila doon at nakasara na rin ang pinto. I dress up simple. Tipong working girls attire. Mas komportable at hindi high maintenance. Kumpanya naman ang pupuntahan kaya tama lang ang magiging suot ko.

I dry my hair. Konting tuyo lang at naglagay na ako ng moisturizer sa aking mukha at lip therapy. After that I'm good to go. Lumaba na rin ako agad at nagmamadali talaga. Pagtapak ng aking mga paa sa hagdan ay doon lang ako nag-dahan-dahan.

Para namang na matanda ang Lolo at si Dad ng makita ako. Nang halos malapit na ako sa baba ay sabay pa silang napailing. Siguro ay dahil sa 5 minutes na sinabi ni Dad na nagawan ko nga ng remedyo.

“I told you son. Sabi kasi sa'yo ‘wag mo ng orasan, masyadong competitive pa naman talaga ang anak mo.” wika ni Lolo bago tumayo sa sofa. Ang aking ama naman ay ‘di mawari ang itsura.

“Ewan ko ba Pa? Parang ‘di babae ang anak ko na apo mo.” wala sa sariling sabi ni Dad tumayo na rin. Pagtapat ko dalawa agad nila akong sinipat. At ng mukhang pasado naman ako sa kanila hinawakan ni lolo ang aking kamay.

“Lib, behave please…. This man is very important. Masyadong mataas ang calibre ng lalaking ito. Nakuha niya talaga ang respeto ko, kaysa sa ka date mo kahapon. I'm sorry if we felt angry when we called you. Akala kasi namin—”

“Akalo n’yo po kasi nag-hotel kami ng tiny brain na Martin na ‘yun. Lo! Alam mo may Martin akong kilala noon, pero ang layo sa lalaking ‘yun.” ani ko na pumutol sa sinasabi ni Lolo. Akala kasi nila na silo ako ng bobong lalaki.

“Yeah! And we're sorry about that. Apo pwede bang maging mahinhin ka mamaya. Don't cut anyone while speaking. Pleaseeeee.” malambing na pakiusap ni Lolo. Si Dad naman ay ‘di pa nagsasalita pero kita sa mga mata niya na ‘yun din ang nais niyang sabihin at inaasahan niya na oo ang aking magiging sagot.

“Fine! I’ll try.” sagot ko, na sabay nagpa-buntong hininga sa dalawa.

Kahit naman maging oo ang sagot ko sa kanila. Kilala nila ako, kapag uminit ang ulo ko dahil sa taong mga ka harap ay hindi ako basta manahimik lang.

Tumango si Dad sa akin bago nagbigay ng makahulugang tingin. Alam ko ang tingin na ‘yun. Mukhang sobrang importante nga ng bisita para sa kanila. Kaya naman mas mabuting ako ang umiwas sa tao kung talaga hindi ko ito magugustuhan.

Sabay kami ni Lolo na naglakad habang hawak nito ang aking kamay. Like the old times. Tangan niya ang aking kamay, as a sign of protection of him for me. Paglabas namin sa bahay may mga nakahanda ng sasakyan. Pero sumenyas si Lolo na isang kotse lang ang gagamitin. Hindi na ako umalma dahil may mga paraan naman ako kung paano makakaalis o makakatakas kung kinakailangan.

The three of them sit on the backseat. Napailing na lang ako ng pa gitnaan ako ng aking ama at Lolo. Ang tagal na rin kasi na hindi nangyari ang set up na ganito. Na miss ko sila. Sana ganito na lang tipong wala ng pilitan.

Naging banayad naman ang lahat sa aming byahe. Kaso kumalam ang sikmura ko kaya bago pa man makarating sa kumpanya ay nakiusap akong dumaan muna kahit sa drive tru. Hindi naman naging madamot anymg dalawa kaya sabi ko sa aking isip, “Behave tayo today, self!”

Naging mas maganda ang mood ko dahil sa hinayaan ako ng dalawa kong kasama na kainin ang gusto kong pagkain. Sabi nila late na kami pero parang hindi naman dahil dahan-dahan lang ang maneho ng driver ni Lolo. Sadyang minadali lang ako ng aking ama. Well, it's okay.

Ang driver nga pala ni Lolo ay isa sa taong ako mismo ang nagpasok. I mean nagpalit sa totoong na hired na driver. Hindi namin alam ang paligid at galaw ng mga tao. Wala naman akong kilala na kaaway ang aming pamilya. But still I want them safe as always. Matapos ang 55 minutes na dapat ay 30 minutes lang narating namin ang kumpanya.

“Mclaude, you seem too fast today. Alam mo naman na ayaw ko ng ganyan. Safety first.” tila nagpapaalala na wika ni Lolo sa driver. Kami naman ni Dad ay nagkatitigan sabay ngisi sa isa’t isa.

Siguro nga medyo OA ako sa ibang bagay at kategorya ng description ko sa kanila. May mangilan-ngilan din namang ganap na nasasabayan ni Lolo at Dad ang trip ko. Na unang bumaba ang aking ama kasunod ako na inalalayan niya rin. We waited for Lolo.

Nang makababa na ito, tinuro niya ang entrance kay Dad na umuna ng maglakad. Si Lolo naman tinuro n’ya ang kanyang braso kaya nangiti akong dumikit sa kanya at umabrisiete. Pagpasok sa loob ng company. May mga tauhan na nakahalera doon. Waring nagbibigay pugay. Bumati pa sila sa aming tatlo. Pakiramdam ko tuloy may kakaibang mangyayari.

Sumakay kami sa private elevator at sa opisina ni Lolo nagtungo. Pagpasok sa loob ng office ni Lolo may mga pagkain na nandoon na galing sa kilalang restaurant sa aming bansa.

“You should take a rest, hija. Retouch your make ups while waiting for him.” wika ni Lolo sa akin ng nakaupo na kami sa sofa. Napangiti ako sa kanya. Buong akala talaga ni Lolo at Dad na nag-makeup ako. Hindi yata nila matanggap na dahil lang sa genes nila ang gandang taglay ko.

“Lo I don't wear any makeup at all. Moisturizer lang ito at lip therapy.” mayabang at proud na sabi ko.

“Really?” waring gulat na tanong pa ni Lolo na agad kong tinanguan. “ Yeah! Salamat talaga sa genes ng angkan natin dahil no need enhancement ang beauty ko. Perfect na agad kahit wala pang ginawang pag-aayos.” tugon ko naman kay Lolo tsaka kami nagpalitan ng mga salita. Kaso nahinto kami ng marinig ang sinabi ni Dad na alam namin ni Lolo na unintentional na gusto ni Dad na marinig naming dalawa.

“Mag lolo nga kayo! Parehong mga hambog.” mahinang sabi ni Dad kasi narinig pa rin namin ni Lolo.

Tila naman na paso ang aking ama ng sibatin namin ni Lolo ng mapanuring tingin, hanggang sa na tawa kaming tatlo. Isa ang tawanan na ito sa na miss ko talaga. Dati madalas ito hanggang sa naging madalang na lang at ngayon na lang na ulit.

It is just a few seconds but it makes changes. Naramdaman ko muli sila sa buhay ko hindi bilang mga taong kinakalaban ang pangarap ko kundi bilang mga taong mahal ako at bahagi ng aking mundo. Dumaan pa ang ilang minuto ng pag-uusap naming tatlo. Medyo nakakaramdam na ako ng inis sa bisita dahil ‘di pa dumarating. ‘Yun naman pala ay masyado lang kaming naging maaga, dahil 11:30 am ang usapan. Pass 11:15 am ng mag notify ang mga assistant ni Lolo at Dad na nasa loob na raw ng kumpanya ang bisita.

“Be good, hija!” paalala ni Lolo.

“Anak, please lang lamigan mo lang ang ulo mo.” paalala at pakiusap naman ni Dad.

“He's a nice guy. Maybe you can consider him as a prospect of being your husband.” dagdag pa ni Lolo pero nasa pinto na ang tingin ko.

Para kasing sasabog na ang dibdib ko sa kabang nararamdaman. I hate this kind of feeling. Though recently, nararamdaman ko na ito. When that man nears me. “Oh God! ‘Wag naman—!” ungot ko na hindi na nagawa na tapusin dahil bumukas na ang pinto ng opisina ni Lolo.

Halos sumabog ang dibdib ko dahil sa lakas ng kalabog pero parang gusto kong manapak dahil mga assistant lang naman ni Lolo at Dad ang pumasok.

"Sir, dumaan lang po sa men's comfort room ang bisita. Someone assisted him. He'll be here soon." ani ng isang lalaki na assistant ni Dad.

Ako naman ay bumalik sa pagiging kalmado hanggang sa mabaling ang tingin ko kung saan at 'di na namalayan na may pumasok na palang muli sa loob ng silid.

"Good morning everyone. I'm sorry medyo natagalan ako sa cr. Hindi ko naman inaakala na human size pala ang mga linta sa kumpanya ninyo Mr. Russo sr. basta na lang mga kumakapit. Ang hirap pong pabitawin." wika ng lalaki na mabilis nagpatunghay sa akin.

Siguro kung nakikita ko lang sa mga oras na ito ang itsura ko, tiyak na sasabihin ko sa aking sarili na ng walang filter na , "Ang chaka mo ma shock, Liberty!"