38
Chapter 32 Charlene’s POV Lunes na naman. Kakatapos ko lang ihatid sina Wency at Wyl sa school. Tahimik ang umaga pero magulo ang isip ko. Habang pauwi na sana kami, may nahagilap ang mga mata ko sa gilid ng kalsada. Isang pamilyar na likod. Matangkad, naka-hoodie, mabilis maglakad. Pinahinto ko agad ang sasakyan. “Teka lang, Saviel. Sandali lang ako,” sabi ko bago bumaba. Hindi ako pwedeng magkamali. Kilala ko ang lakad na iyon. Si Lander. Sinabi ko kay Saviel na hintayin na lang ako dahil isasabay ko siya pabalik sa mansion. Pero ang bilis niyang maglakad. Ilang beses akong napalingon dahil halos mawala na siya sa paningin ko. “Lander!” tawag ko pero hindi niya ako narinig. Bigla siyang nawala sa paningin ko. Parang bula. Pero paglingon ko sa likuran, nandoon siya. May nilapi
- Writer
