43
Charlene's POV Pagkagising ko sa umaga ay naabutan ko si Kerill na natutulog sa tabi ko. Pero alam kong hirap na hirap na ito sa pwesto niya. Nakaupo kasi ito sa sahig habang nakasandal ang ulo sa kama ko at hawak naman ng kanang kamay niya ang kamay ko. Hindi niya pa rin binibitawan iyon nang sabihin niya kung gaano siya katakot na iwan ko. Sobrang higpit pa rin ng pagkakahawak niya sa kamay ko kahit na sa sahig na siya at paupo na natutulog. Pinagmasdan ko ang mukha nito. May bahid pa ng luha ang mga mata niya. Bakit ba minahal ko ’tong lalaking ’to? Wala naman ’to sa plano ko ah. Wala naman talaga sa plano kong pumasok sa buhay niya. Pero bakit kaya ko nang magpakamartir para sa kanya? Nandito pa rin ako kahit na ilang ulit ko nang ipinangako sa sarili kong aalis na ako sa bahay na
- Writer
