Lakad takbo ang ginawa ni Lorenzo sa pasilyo ng hospital na kinaroroonan sa ngayon. Tuwid lang ang mga titig niya habang sabay na tumatagaktak ang pawis at sapatos niya sa tiles. Si abot-langit ang kaba niya para sa pamangkin. Sa wakas, natunton niya ang silid na kinaroroonan ni Caleb. Caleb’s name was mounted on that door. Kaagad niyang ipinihit ang seradura at sumalubong kaagad ang katamtamang buga ng aircon mula sa loob.
"Caleb."
Naratnan niya ang pamangkin na nakahiga sa hospital bed, may oxygen na nakakabit sa bibig nito. Conscious na ito at kumaway pa nga sa kanya. Behind that oxygen mask, nasisiguro niyang nakangiti ang bata. Katabi nito si Elisa at mahigpit na hawak ang kamay ng babae.
"Caleb."
Lumapit siya kabilang gilid ng kama at naupo sa tabi nito.
“How are you, buddy
