Maagang dumating si Hope sa opisina, iyon ay sa kabila ng sinabi sa kanya ng boss niyang wag na muna siyang pumasok. Naalala niya kasi ang ilang mga papeles na di niya sure kung natapos niya ba ng nagdaang gabi o kung maayos niya bang nagawa. Suot ang simpleng blouse at pencil skirt na karaniwang sinusuot ng kapatid niyang si Faith. Tahimik niyang inayos ang salamin sa kanyang ilong, ginaya ang mahinhing tindig ng kapatid, saka huminga nang malalim.
“Okay… ikaw si Faith ngayon,” bulong niya sa sarili. “Mahina, tahimik, at laging inaapi… pero hindi na ngayon.” nakita niya kasi ang isa sa mga babae na sinasabi ng kapatid na kasa kasama palagi ni Veronica sa opisina sa tuwing nambubully ang mga ito.
Ganun daw talaga ang ginagawa ng mga ito sa mga bago sa opisina lalo na pag na assign sa mis
