Chapter 49

1300 Words

Naguguluhan ako... bakit naguguluhan nanaman ako? Isang daang libong  beses ko ng pinag-isipan ang dapat kong gawin, pero bakit ganon, bigo  parin ako na kalimutan siya. Hay. Tumayo ako.  Nagsinop-sinop. Nilinis ang kwarto kong nawalan ng bihis, na nahubaran  ng nagdaang gabi. Bugtong hininga. Napa-isip nanaman ako. Putek! Siya  nanaman ang naalala ko! Kung napag-aaralan lang sana ang pinaka  mabilis na paraan upang kalimutan ang tulad niya, kahit saang eskwelahan  pa mage-enrol ako, kahit marami pang seatwork at homework papasukan ko,  maturuan lang ang bobo kong puso. Binitiwan ko na kung ano man ang ginagawa ko nuong mga oras na 'yun. Naligo  ako at nagbihis. Nagpabango ako ng sampung beses. Nagtooth brush, nag  mouth wash at nag-ahit ng balbas. Kahit para na akong tanga, makaalis 

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD