Watching you over

Chapter 16

Kinabukasan ay si mommy lang ang naabutan kong nasa dining. Umupo ako pagkatapos kong humalik sa kanyang pisngi.

"Where's dad?"

"He's playing golf with his amigo…"

"Okay… uhm, mom, can I ask a question?"

"What is it, darling?"

I cleared my throat nervously. "Hmm… how… how can you know if you are already in love?"

She was shocked by my question. Binaba niya ang kanyang kubyertos at mahinang ngumiti sa akin.

"Hmm… love is really hard to define, anak. But I know one thing is for sure. You have mixed feelings about him. Happy, confused and scared at the same time," she deeply sighed. "There's different kinds of love depending on the situation. Love… is a really complicated thing, Ellory."

Tumango ako at parang may tumutusok tusok sa dibdib ko.

Mahal ko na nga siya.

Kahapon ay hindi na din niya ako hinatid sa aking sasakyan dahil hindi siya makaalis sa kaniyang grupo hanggang hindi pa nila natatapos ang project nila.

Naiintindihan ko naman pero bakit… nasasaktan ako? Am I not mature enough to jump into a relationship?

Tahimik kaming nagpatuloy sa pagkain ng almusal ni mom. Alam kong pina pakiramdam niya ako pero masyadong malalim ang iniisip ko para isipan pa. Nang matapos ako ay tumayo ako upang magpaalam sa kanya.

Niyakap ko si mommy. "Thank you, mom…"

"Do you love someone, anak?" marahan niyang tanong sa akin habang hinahaplos ang aking buhok.

"I-I'm still confused, mom, but after what you've said. I think I'm falling for him… really… hard. And this love scares me…"

Tumayo siya at hinawakan ang aking pisngi. "It's a part of it, anak. This love, what you are feeling, you will learn from this. So be careful on how you will manage it. Either way, I'm here for you. I will be there with your first heartache…"

Kumawala ako sa yakap ko sa kanya at napanguso. "Mom!"

She chuckled a litte. "I'm just kidding, darling. Take care and drive slowly…"

"Yes, mom, bye…"

Nandito na ako sa parking at biglang tumunog ang aking cellphone tanda ng may nagtext. Kaagad ko itong hinagilap sa aking bag at nagmamadaling binuksan ito pero nakaramdam ako ng disappointment ng makita kung sino ang nagtext.

Daddy:

Ellory, I don't think I will let you have a condo. I heard the news from my amigo that there's a lot of bad guys out there. I don't think your mom and I will be able to sleep soundly worrying about you.

Nanghihina ako. Kapag nagsalita na si daddy ay hindi ko na mababago ang isip niya. Baka kag away lang kami kapag pinilit ko pa. s**t! Goodbye freedom.

Umagang umaga ay latang lata ako dahil wala naman naging maganda sa umaga ko. Nagla-lunch kami ni Aubrey sa kanyang condo ng nakatanggap ako ng text galing kay Marcus. Magre-review daw kami mamaya.

Kaagad akong nabuhayan at gumaan ang mood ko dahil pang sa isang text niya.

I'm so… f*****g… doomed!

Matiyaga akong naghihintay dito sa aming usual spot. I am always checking my face in my compact mirror if my make up was too much or too simple. Excited na akong magkita kami dahil noong isang araw ko pa siya huling nakita.

I was silently tapping my shoes with each other. Nagpalinga linga ako sa paligid at napa buntong hininga ako ng wala pa siya. I looked at my wrist watch at 30 minutes na siyang late sa usapan.

Is he okay?

Tatawagan ko na sana siya pero nakita kong humahangos siya papalapit sa akin. Mabilis akong tumayo upang salubungin siya.

"I'm so sorry for being late. Hindi ako makaalis sa group project namin kanina dahil kailangang ihabol bukas," hingal niyang sambit sa akin habang nagpupunas ng pawis gamit ang kanyang panyo.

Ngumiti ako ng marahan at tumango. "It's okay… magpahinga ka muna bago tayo mag start…"

Tumango siya. Inabot ko ang water bottle ko at inabot ito sa kanya. "Uminom ka muna…"

Nakangising kinuha niya sa akin ang tubig.

"Thank you…"

Habang umiinom siya ay nakatitig siya sa akin kaya napaiwas ako ng tingin. Baka mahalata niyang miss na miss ko na siya at masaya akong nakita siya ngayon.

Umupo na ako at binuklat ang notes ko. Uupo na din sana siya ng magring ang cellphone niya.

"f**k!" napahilamos siya ng mukha. Bumuntong hininga siya at hinalikan ang aking pisngi. "Baby, I just need to answer this…"

"O-okay…"

Lumayo siya ng kaunti sa akin at iritadong sinagot ang kanyang telepono.

Nang matapos siya ay problemado siyang lumapit sa akin. Nakaramdam ako ng kaba, parang alam ko na kung anong sasabihin niya kaya umiwas ako ng tingin sa kanya. Kumalat ang pait sa aking sistema. Dahan dahan kong sinarado ang aking notebook.

"Baby…"

I smiled fakely. "It's okay, Marcus…"

Tamad at tahimik kong niligpit ang mga gamit ko. Tahimik lang din siyang nakatitig sa akin, nananantiya.

Nang matapos ako ay hinawakan niya ang braso ko upang makuha ang atensyon ko.

Napatingala ako at napatitig sa kanyang mukha. Nakaramdam ako ng pag aalala ng makitang pagod at puyat ang kanyang itsura.

Hinawakan ko ang kanyang kaliwang pisngi at marahang hinaplos ito.

"I understand, Marcus. You can go now…"

Hinawakan niya ang kamay kong nakalapat sa kanyang pisngi. Umiling siya. "Ihahatid muna kita sa sasakyan mo…"

Tumango ako at ngumiti. Magkahawak ang mga kamay namin habang papunta sa parking. Sa ganitong paraan ay lumambot na ang puso kong nakakaramdam ng tampo sa kanya. Ang mainit niyang palad ay sapat na upang tunawin ang nararamdaman kong kalungkutan.

Pero ng nakarating na kami sa parking kung nasaan ang sasakyan ko ay biglang sumabog ang pakiramdam ko. Parang ayoko na ng umalis sa tabi niya.

Ayoko pang bitawan ang kamay niya. Gusto ko pang magkasama kami ng matagal pero hindi pwede. Unti unti kong niluwagan ang pagkakahawak niya sa kamay ko pero mas lalo niya itong hinigpitan.

Tiningala kong muli siya at nakita ang mata niyang mapungay na nakatingin sa akin.

"Babawi ako sayo… tatapusin ko lang ang lahat ng gagawin ko…"

Tumango ako at ngumiti. Totoong ngiti na.

"Hihintayin kita…"

He slowly crouches his head to meet my lips. His lips lingered on mine for a few seconds. He didn't move a bit, he just put his lips on top of mine. Napunong muli ng mga rosas at paru paru sa aking sistema. My system's felt like they're f*****g celebrating.

Nang gumalaw na ang labi niya ay kusa ng bumuka ang bibig ko kaya nakapasok na ang dila niya. Napakapit ako sa kanyang braso niya ng marahan niyang sipsipin ang dila ko.

Ang mga kamay niya ay mahigpit na pumulupot sa aking bewang. Sobrang lapit na namin sa isa't isa at mahihiyang dumaan ang hangin sa gitna namin. Naglakad siya kasabay ko habang patuloy kaming naghahalikan.

Naramdaman ko na lang na isinandal niya ako sa aking sasakyan kaya mas lalong lumalim ang halikan namin.

Dahil namiss ko siya ay yumakap ang dalawang kamay ko sa kanyang leeg. Mas lalong lumalim ang halik niya sa akin na para bang gusto niya na akong kainin ng buo. Ang kanyang dila ay naglilikot sa loob ng bibig ko. Napaungol ako ng nanggigigil niyang kinagat ang ibabang labi ko.

Napakagat ako ng labi at napasabunot sa kanyang buhok ng bumaba ang halik niya sa aking leeg. Kusa akong nagpaubaya. I totally forgot that we are in a public place and this is school property for goodness sake! But I dont give a damn anymore.

Lunod na lunod na ako sa ginagawa niya. Napapikit ako sa sarap ng pinisil niya ang dalawang dibdib ko sa ibabaw ng aking uniform. Lumipat ang halik niya sa kabilang parte ng leeg ko.

Napahinto siya sandali ng magring muli ang cellphone niya sa kanyang bulsa. Hindi niya ito pinansin at hinayaan niya lang pero nadidistract ako dahil nararamdaman kong nag vavibrate ito sa kanyang hita.

"Marcus… you… need to answer… your phone…" nanghihina kong bulong sa kanya dahil lumipat na sa ibabaw ng dibdib ko ang halik niya. Nabuksan niya pala ang dalawang butones ng uniform ko at nakasilip na aking itm na bra!

"Dammit…" bulong niya.

Kinagat niya ang kaliwang pisngi ng dibdib ko bago nagtagpo ang aming mga mata. Pulang pula ang kanyang mukha.

Nakatitig kami sa isa't isa at parehong hinihingal. Nang makita niya ang itsura ko ay napa-ayos siya ng tayo at mabilis na inayos ang uniform ko. Napakagat ako ng labi at hinayaan lamang siya dahil lunod pa rin sa ginawa namin kanina.

Nakita ko ang bukol sa kanyang slacks. Sinilip ko siya at hinabol niya saan ako nakatingin kanina. Biglang mag init ang mata niya at mas lalong bumigat ang paghinga. Napahilamos siya ng mukha gamit ang kanyang dalawang palad. Bitin kaming pareho pero may kailangan pa siyang gawin.

"You have to go now, Marcus…"

Napipilitan siyang tumango. "Pumasok ka na sa loob ng sasakyan. Hihintayin kitang makaalis bago ako bumalik sa loob…"

Tumingkayad ako at muling humalik sa kanya. Nagulat siya sa ginawa ko. Nakaramdam ako ng hiya kaya nagmamadali akong pumasok sa sasakyan ko at kaagad itong pinaandar.

Nakita ko si Marcus na nakatayo sa tapat ng sasakyan ko. Nakanguso niya at nagpipigil ng ngiti kaya mas lalo akong nakaramdam ng kahihiyan.

Pero unti unti na rin akong napangiti dahil kahit ilang sandali lang kaming nagsama ay nasulit namin.