Go To Hell (Hell Duology #1) (TAGLISH)

CHAPTER 15: LADY IN RED LIPS

Cypher's POV

Dahil alas otso ng gabi nagbubukas ang bar na sinasabi ni Seike ay nagpunta na lang kami sa iba't ibang food court sa labas. Yeah. Hindi talaga ako nabubusog. Gosh! How I do love to eat. Pero pagpatak pa lamang ng alas otso ng gabi ay nagtungo na kami ni Seike sa Black Maricosè.

Isang mausok at maingay na lugar ang bumungad sa amin pagkapasok pa lang namin ni Seike sa loob ng bar. The people are wild while dancing with the load sounds of the music. Masyadong magulo at nagkakasayahan ang mga tao. Pumunta kami ni Seike sa may bar counter para um-order ng drinks. Tinanong niya pa kung ano’ng drinks ang gusto ko at sinabi kong siya na lang ang bahala.

We stayed there for about ten minutes, hanggang sa maubos niyang tuluyan ang drinks niya, habang halos hindi pa nangangalahati ang sa akin. Hindi ako masyadong umiinom, isa pa mababa ang tolerance ko sa alak.

“Come on Cy, let’s dance!” akit pa sa akin ni Seike, ngunit umiling ako sa kaniya.

“Ikaw na lang. Dito na lang ako.”

“You sure?” Tinanguhan ko siya bago siya nagtungo papunta sa dance floor.

I shook my head nang sa kumpulan siya ng mga babae pumunta. Tsk. Inubos ko na lang ang drinks ko at nanatili sa aking puwesto. Some guys wanted me to dance with me, but I decided to reject all of them. Baka makasapak lang ako nang wala sa oras kapag may nagtangka na mambastos sa akin. I stayed there for about an hour, hindi ko rin naiwasang magtaka dahil sa kabila ng mga nangyari dito sa bar, noong kasama ko si Zero, ay wala pa ring pinagbago.

It’s weird. I thought ipapasara na ang bar na ito dahil sa nangyari, hindi iyon basta-bastang gulo lamang dahil inabot pa ng p*****n. There are lots of dead bodies, lots of innocent people just died that time. Wala akong ideya kung bakit hindi ito ipinasara, at himalang ganoon pa rin karami ang mga nagpupunta rito.

“Hey, Miss. Are you alone?” Nabaling ang tingin ko sa lalaking nakatayo ngayon sa aking harapan. A huge smirk is visible on his lips. Napansin ko rin kung paano niya hinagod ng tingin ang katawan ko.

Imbis na sagutin ko ang tanong niya ay tumayo nalang ako at naglakad sa kung saan. Nang nakaramdam ako ng tawag ng kalikasan ay pumunta na lang muna ako sa comfort room.

Tahimik ang bawat sulok ng comfort room nang pumasok ako roon. I even knocked all the cubicles to check if there’s someone inside. Sa pinakahuling cubicle ako pumasok at doon ako umihi. I stayed there for about a minute until I felt some presense. Lumabas ako ng cubicle at naghugas ng kamay. Nilibot ko ang tingin sa paligid at wala akong nakita na kung sino, ngunit sigurado akong may pumasok.

I was about to walk towards the front door when the first cubicle suddenly opened.

I gaped when I noticed the guy who asked me earlier. Napangisi siya nang nakita niya ako. Dahan-dahan siyang lumapit sa front door at ini-lock iyon. Napahalukipkip ako sa ginawa niya. Siguro kung ibang babae ang nandito ay baka nanginig na sila sa takot at sa pagka-paranoid. I remained calm and silent.

“You’re a little bit snobber, and I like it,” nakangisi niyang wika sa akin. Kinagat niya ang ibabang labi at malagkit akong tiningnan.

“Too bad. You're messing with the wrong one,” malamig kong wika sa kaniya. Bahagya namang kumunot ang noo niya dahil doon.

“You looked more hotter when you're cold. Let’s make it warm.” Napangiwi ako sa tuno ng boses niya.

Bago pa niya ako tuluyang mahawakan ay isang matigas na kamao na ang tumama sa kaniyang mukha. Sa lakas niyon ay napaupo siya sa sahig kasabay ng pagdugo ng gilid ng kaniyang labi. Nanlalaki ang mata na napahawak siya sa kaniyang labi, at matalim akong tiningnan.

“You brat!” Napangisi ako nang nawala ang ngisi sa kaniyang labi.

Mabilis siyang tumayo at aambahan sana ako ng suntok sa sikmura, ngunit mabilis ko iyong nailagan. I heard him curse that made me to widen my smirk. I grabbed his arm and twisted it that caused him to scream in pain. Itinulak ko siya sa pader habang nasa likuran ang dalawa niyang kamay. Sinubukan niyang magpumiglas, ngunit mabilis ko siyang tinadyakan sa tagiliran. He fell on the ground when I released my grip on him. Namilipit siya sa akin.

“Next time, choose wisely who are you going to mess with.” Tinalikuran ko siya at marahas na binuksan ang pintuan.

Balak ko na sanang bumalik sa loob ng bar, ngunit biglang tumunog ang aking cellphone. I stopped for a moment. Kinuha ko ang cellphone sa bulsa ng aking pantalon. I found Amethyst name in my phone screen that’s why I immediately answered it.

“What?”

“Marunong ka talagang bumati e 'no?” Napaikot ako ng mata sa sinabi niya

“Any mission?” mabilis na tanong. Dahil sa loob ng dalawang linggo ay kating-kati na ang kamay ko sa paghihintay ko sa susunod naming misyon.

“Nope, but there’s an urgent. Nandito kami sa isang nasusunog na hotel. I don’t know what's happening but I saw some Mafias here. Malakas ang kutob kong sila ang may pakana ng sunog."

“What do you want me to do?”

“You should come here. Isama mo na rin si Seike. Master told us to fully clean this mess. One more thing, marami pala siyang tauhan dito na nalagas. This hotel company is one of his.”

“Shoot.” Pinutol ko ang tawag matapos niyon at pumasok na ako sa loob ng bar para hanapin si Seike sa kumpulan ng mga tao.

There are some people that are blocking my way, ngunit mabilis din naman akong nakakalampas sa kanila. Napamura na lang ako nang hindi ko mahanap si Seike. Where the hell is he? I tried to search for him again and there he goes. He’s on the long sofa making out with some girl.

Mabilis akong naglakad papunta sa kaniya at puwersahan siyang hinigit sa braso. Napatayo naman siya dahil doon. The girl looked at me with full of irritation on her face, but hell. Who cares?

“Hey, Cy! Why are— ”

“We need to go,” I told him.

Base sa pagtitig niya pa lang sa akin ay mahahalata na lasing na siya. Namumula ang mukha at bahagyang namumungay ang mga mata. Damn! Paano ko siya isasama kung lasing siya?

Bago pa siya makapagsalita ng kung anu-ano ay hinatak ko na siya palabas ng bar at nagtungo sa parking lot. I searched for his car and when I found it ay eksakto namang may anim na lalaking malalaki ang katawan ang humarang sa amin ni Seike.

“Oh...chix. Miss, kung ako sa 'yo iwan mo na 'yang kasama mo at sumama ka na sa amin,” saad ng isang lalaki na nangunguna sa kanilang anim.

Hindi ko na lang sana sila papansinin dahil may mas imporntante pa akong kailangang gawin kaysa ang kalabanin pa sila, but to my surprise, pagkatalikod ko pa lang sa kanila ay naramdaman ko na lang ang pagbagsak ni Seike sa harapan ko. Muntik na akong mawalan ng balanse dahil sa sahig. f**k! Dito pa talaga niya naisipang matulog e sobrang bigat niya!?

“Darn it, Seike. Wake up.” Tinapik-tapik ko ang kaniyang likod, ngunit imbis na gumising siya sa sinabi ko ay tanging “hmm”lang ang natanggap ko sa kaniya. Naging alerto ako nang naramdaman kong papalapit na ang anim na lalaki sa akin.

“Don’t you dare come near me,” malamig na banta ko sa kanila. Inayos ko ang aking tayo at inalalayan si Seike. Humarap ako sa anim na lalaki at bakas ko ang kaba sa kanilang mga mukha.

“H-huh! Miss, pabigat lang sa 'yo ang lalaki na 'yan. Kaya sumama ka na samin,” the other man said.

Napaikot na lang ang mata ko sa kanila. Wala na akong nagawa at mabilis ko nang binunot ang baril na nasa aking tagiliran saka itinutok sa kanila. Since the day that me and Zero chased by the Mafias, I’ve decided to always bring a gun with me. Shock was the only written on their faces. I’m not in the mood to fight with them right now, lalo na at may mabigat akong pasanin ngayon.

“One wrong move, and I’ll pull the trigger.” They stepped backwards after that. Bakas ang takot sa kanilang mga mukha nang sabihin ko iyon. I gave them a cold stare and started to count, “One... two....” Bago pa ako makatatlo ay kumaripas na sila ng takbo sa aking harapan hanggang sa hindi ko na nasilayan kung saan sila nagtago.

Napailing ako at ibinalik ang baril sa aking tagiliran. Inalalayan ko si Seike—kahit na gusto ko na siyang ibalibag sa sahig dahil sa bigat niya, hanggang sa nakarating kami sa kaniyang sasakyan. I opened the door of the backseat at doon ko siya itinulak papasok. Since nasa akin naman ang susi ng sasakyan niya ay ako na ang nag-drive.

Sa kalagitnaan ng pagd-drive ay nakatanggap ako ng text message mula kay Amethyst; the address of the hotel that she's talking about. Hindi na ako nagdalawang-isip pa at mabilis na lang na nag-drive papunta sa lugar na tinutukoy ni Amethyst.

Pagkarating pa lang doon ay ni-park ko na ang sasakyan sa may hindi kalayuan. Mabilis akong bumaba ng sasakyan at tinungo ang ground floor kung saan nag-aabang si Amethyst. Nagtago ako sa mga pader para hindi ako makita ng mga tao roon. It’s prohibited to go in because of the barricade tape. Maraming tao sa paligid at nagkalat din ang mga bombero para patayin ang apoy. Nasa bandang 20th floor naman ang nasusunog kaya malabong kumalat ito.

“Where's Seike?” si Amethyst nang tuluyan na akong nakalapit sa puwesto niya.

“He’s drunk.”

“I see. Check the 20th floor. May mahalagang bagay na kailangan natin doong makuha.” Napatango-tango ako sa kaniya.

“What is it?”

“Find the red suitcase. Inside of it are prohibited bombs. Dilikado 'yon kapag natupok ng apoy. Mafias also wanted it. Kaya bilisan mo.”

“Where are the others then?”

“They’re on the top floor, dahil maraming Mafia ang nakapasok. I’ll stay here to secure the area.” I nodded to her. She gave me a surgical mask dahil paniguradong mausok pa rin sa floor na iyon. I ran to the elevator after that and entered it.

Since mukhang pinaalis na ang mga tao rito ay mas madali para sa akin ang kumilos. Dark smoke is the one who welcomed me when I reached the 20th floor. Binalot na nito ang paligid kaya wala ako masyadong makakita. Kinuha ko ang aking cellphone at ginamit 'yong flashlight. I started to search for the red suitcase before someone could even find it.

Inalis ko ang mga bakal na nakaharang sa daan at nagpatuloy sa paghahanap. I thought that this floor was filled with condominium unit but I was wrong. Base sa naaninag ko sa paligid ay isa itong malaking hall. While I’m searching for the suitcase I suddenly heard a hard scratch. Tila bakal na kinakahig sa sahig. Mabilis kong pinatay ang flashlight ng aking cellphone at isinilid ito sa bulsa ng aking pantalon. Pinakiramdaman ko ang paligid dahil wala ako masyadong makita, idagdag pa na mausok.

Mabilis akong napayuko nang naramdaman ko ang isang patalim na papunta sa aking direksyon, ngunit eksaktong pag-ilag ko naman ay naramdaman ko ang pagdaing ng isang tao sa aking likuran. Nanlaki ang dalawa kong mata nang napansin ang isang mafia. Damn! Bakit hindi ko naramdaman na may tao pala sa likuran ko?

Napamura na lang ako nang napansin ang isang dagger na nakabaon sa ulo ng lalaki. I am one hundred percent sure that this place isn't just filled with Mafias. There are also assassins.

Mabilis kong nahugot ang dagger sa noo ng lalaki at mabilis na sinangga ang katana na tatama sana sa akin. Lucky, I have a sharp and fast reflixes. Puwersahan kong tinulak ang sandata na iyon na hawak ng isang babaeng balot ng isang kulay pulang tela. She’s wearing a red mask, and her lips is red as blood.

“As expected from you,” she teasingly said as a smirk formed on her lips before she slowly vanished from my sight with the help of the smoke. Kumunot ang noo ko sa sinabi ng babae.

What does she mean?

Sumunod niyon ay ang mga nagliliparang mga shuriken na ang sumalubong sa paligid ko. It’s weird, bakit hindi ako natatamaan? Balak ko sanang paputukan ang isang mafia na naaninag ko sa hindi kalayuan, ngunit bago ko pa magawa iyon ay tumalsik na ang isang pugot na ulo sa aking harapan. My mouth gaped to what I witnessed.

What was that?