CHAPTER 26: WENDY PRIME
TUMAYO ako sa harap ng pinto at kabadong- kabado na tinitigan ‘yon, hindi ako makapag- isip nang maayos sa mga oras na ‘to at tanging malakas na kabog lang ng dibdib ko ang halos marinig ko.
Glimpse. ‘Yon lang. Sa memorya ni Leo. At nakabalik na rin kaagad ako sa realidad nang hindi nakakatulog o nawawalan ng malay nang matagal- tagal gaya ng usual na nangyayari sa ‘kin kapag may nahahawakan akong balat ng ibang tao kung wala akong suot na mga gwantes.
Gusto kong magpasalamat sa langit dahil sa abnormality ng magic ko ngayong pagkakataon na ‘to, dahil kung hindi, kung siguro ay nawalan ako ng malay siguradong- sigurado ako na may mangyayari sa ‘kin na hindi ko magugustuhan.
Kinagat ko ang aking labi at naupo sa kama. Hindi ako pwedeng magkamali sa nakita ko n
