CHAPTER 11
1827 Words
BEAUTY'S POV
Almost 7:00 na nang umaga ng magising ako, kinakapa-kapa ko ang kamay ko kung nasa tabi ko pa ang asawas ko. And as usual wala na kasi maaga yung nagiging palagi. Kaya bumangon ako
"Araaaaaaay!!" agad na pag-inda ko sabay hawak sa ulo ko dahil sa subrang sakit. Kaya hinilot ko muna bago tuluyang tumayo sa kama para makaligo na.
Mabuti nalang nawala din kaagad pero ramdam ko pa din ang hilo. Matapos kung maligo agad kong inayos ang mga gamit na dadalhin ko sa shooting. At matapos ay agad ng bumaba para kumain.
"Good morning love" bati ko sa kanya at akmang hahalik sa pisnge niya pero iniwas niya iyon. Napakunot ang noo ko sa kinilos niya pero binalewala lang yun. Umupo nalang ako para kumain. Nilapag niya sa lamesa ang niluto niyang fried eggs at naglakad na paalis
"Love di mo ako sasamahan?" pagtatanong ko pero nagdire-diretso lang siya papunta sa kwarto namin. Kaya huminto ako sa pagkain at sinundan siya.
"What happen?" agad na tanong ko pagkapasok ko sa kwarto , nakaupo siya sa kama. Nang marinig niya yun tumitig lang siya sakin.
"I should be the one asking you that! What happen?" madiin na sambit niya. Napataas ang kilay ko sa sinagot niya. At agad namang pumasok sa utak ko ang nangyari sakin kagabi at pati yung paghalik ni Albert sakin.
"What do you mean?" ani ko sa mahinang boses.
Tumitig siya sakin ng diretso
"What I mean? Hindi mo alam anong nangyari kagabi?" ani niya na nakikita kong galit na siya sa tono ng pananalita niya.
"You got drunk!!! and do you remember who sent you here? Do you remember?" pagsigaw niya habang dinuduro na ako.
"Wag kang sumigaw, at wag mo akong duruin" mahinahon ko pang sambit.
"You had s*x with Al---" hindi ko na siya pinatapos, hindi ako nakapagpigil. Nasampal ko siya. At dahan dahan nang tumulo ang luha ko, Napabuntong hininga ako.
"Hinatid lang niya ako dito and that's it" sagot ko at agad ng humakbang palayo pero nahinto ako sa gulat ng itapon niya sa harap ko ang figurine ng kasal namin na nakalagay sa may lamp katabi ng kama.
"And how sure are you na hinatid ka lang ? Hindi ako naniniwala na hinatid ka lang niya!!" ani niya na kinakain na ng kanyang galit.
"Aalis na ako may shooting pa ako" ani ko sabay talikod , hindi pa ako nakakalayo agad niyang hinawakan ang braso ko at hinigit papasok ng kwarto.
"Hindi ka aalis , dito ka lang!, hindi ka na magtatrabaho" ani niya na hindi na ako nakapagpigil, kinalas ko ang pagkakahawak niya sa kamay ko at tumingin sa kanya ng diretso.
"I am your wife, not your slave !! and you know what hindi ko alam na ganyan kababaw ang tingin mo sakin, na ganyan kaiksi ng tiwala mo sakin" sagot ko sa kanya at agad nang bumaba.
Dali dali kong kinuha ang susi ng kotse ko at gamit ko. At agad ng sumakay sa kotse.
Habang nasa byahe hindi ko mapigilan na mapaluha. Parang ang baba kong tao ngayon. Ang mas masakit sa asawa ko pa galing.
Maya maya narating ko na ang venue ng shooting namin. Nagdire-diretso ako sa tent ko ata nakita ko doon si Albert minimake-upan na. Binibaba ko ang gamit ko sa folding bed at agad na umupo para mamake-upan na din ako. Matapos yun ay lumabas sa tent namin ang dalawang make-up artist at naiwan kaming dalawa ni Albert sa tent.
"Okay ka lang?" pagbasag niya sa katahimikan mula ng dumating ako. Tumango lang ako.
Tinitigan niya ang mata ko "Umiyak ka ba?" pagtatanong niya ulit. At umiling lang ako.
Gusto ko munang mapag-isa, ayoko kong may kausap. Everytime na natatapos ang scene dumidiretso na ako sa tent at nagmumukmok. Inaalala ko lahat ng mga nangyari kagabi bakit ganun kagalit ang asawa ko.
Muling sumagi sa utak ko ang paghalik ni Albert sakin kagabi. Bumuntong hininga ako bago nagsalita.
"Albert can we talk?" nauutal na sambit ko habang nag-iimpake na. Agad na napahinto si Albert at tumayo ng diretso.
Sinarado ko ang tet para walang makapasok.
"Bakit mo ako hinalikan?" panimula ko habang diretso ang tingin sa kanya.
"Lasing ako diba?" dagdag ko.
"So--sorry Beauty kasi --" sagot niya na hindi ko na pinatapos
"Lasing ako Albert, lasing ako pero bakit mo tinake advantage yung kalasingan ko?" ani ko ng bahagya ng tumataas ang boses ko.
"May asawa ako, may anak ako Albert" madiin na sambit ko. Nakatitig lang siya sakin.
Matalim ang mga titig na iyon.
"fine--- sorry---- sorry for ---- loving you, sorry for thinking na lahat ng sinabi mo kagabi totoo"
"sorry nagmahal lang naman ako , minahal lang naman kita,----- at hindi naman siguro maling magmahal" aniya kasabay nuon ang pagpatak ng luha niya sa harapan ko.
"And I'm sorry kissing you, and dont worry itatama ko ang mali ko "dagdag niya sakay lakay palabas ng tent.
Ang sakit pala makakita ng lalaking umiiyak sa harap mo. Hindi ako makapagsalita. Hindi naman mali ang magmahal! pero bakit ako? Bakit ako na may asawa't anak na ako?
--
Pauwi na ako at habang nasa byahe tinatawagan ko si Bianca , my bestfriend.
"hey, what's wrong?" agad na bungad niya hindi ako makapagsalita kasi bumubuhos na yung luha ko.
"We had an argue" nauutal na sagot ko sa kanya
"Ha?Bakit? " gulat na sagot niya.
"Hindi ko alam nalasing lang naman ako kagabi, paggising ko bigla nalang niya akong sinisigawan at dinuduro pa " ani ko habang patuloy sa pag-iyak.
Narinig ko pang bumuntong hininga siya bago nagsalita.
"Girl, remember the first time you got drunk is your with Norman, you're husband now. And after that you never get drunk ------ ever since" ani niya na napagtanto kong tama nga naman.
Nung first time akong uminom at subra ralaga akong nalasing kasama ko ang asawa ko ngayon, hindi pa kami kasal nun.
"And man knows how other man doing" dagdag pa niya. Hindi na ako sumagot, we never had an argue na ganito kalala puro mga kaclingy clingy lang at naayos din naman agad.
ALBERT'S POV
Hindi ako umuwi sa bahay namin dahil alam kong malalaman lang to ng anak ko, masasaktan ko lang siya. Kaya I called my bestfriend. Dumiretso ako sa isang bar malapit sa kung saan kami nagshooting.
"Pre can you join me here? I'll text you the location" ani ko sa taong kausap ko sa kabilang linya.
"Okay on my way pre" sagot niya matapos yun ay nagcall ended na.
Nag-order ako ng isang case ng beer, I dont usually drink beer kasi nga puro pawine wine lang ako, pero subrang sakit ng nararamdaman ko. Yung pakiramdam na tinutusok ng matalim na bagay yung puso ko.
Maya maya dumating na ang kaibigan ko at halos naubos ko na ang isang bote ng beer. Nakita ko pa siyang nandilat ang mata ng makita niya ang mga case ng beer at sakin na umiinom.
"Woaaaah! post birthday party?" ani ng kaibigan ko sabay upo sa tabi ko.
"Or broken hearted?" dagdag niya. Napayuko ako at ininom ang beer na nasa baso ko.
"Nangyari na yung sinabi mo kagabi pre" ani ko sabay salin na naman ng beer sa baso ko.
"Ano ba kasing nangyari?" pag-uusisa niya sabay salin na din sa baso niya at inum kaagad.
Ayokong ikwento lahat sa kanya, respeto ko na din kay Beauty. Na kung ano man ang nangyari sa amin, sa aming dalawa nalang yun.
"Inum nalang tayo pare mahirap eexplain" ani ko sa kanya.
"Pare pansin ko lang grabe yung tama mo! Kay Beauty ba yan? " pagtatanong niya kaya napatango nalang ako.
Napailing siya.
"Hirap pala talaga pare, subrang sakit--- kung sana pinigilan ko di sana darating sa ganito ang hirap makalimot" ani ko tinapik niya kaagad ang balikat ko
"Pare subrang hirap talaga niyan, minsan ka pa naman magmahal sa maling tao pa" sagot niya.
Mas lalong kumirot ang puso ko , nagmahal ako ng maling tao.
"Pero bakit kaya pare noh? Alam naman ng Diyos na hindi pwede, pero bakit hindi niya inilayo ang isa samin" bulalas ko sabay lagok ng beer sa baso at nagsalin uli.
"Pare sometimes we meet a person in two reasons, its either they will give a lesson to us or Us as a lesson to them--- Parang building kailangan munang yanigin bago malaman kong matibay ba ang pundasyon "
"Baka yun talaga yung part mo pre, sa buhay ni beauty to challenge their marriage "
Napatango nalang ako. Medyo nahihilo na ako at naubos na din namin ang isang case ng beer hindi na kami nagdagdag dahil lasing na din kaibigan ko. Kaya nagdesisyon nalang kaming umuwi nalang.
Habang nasa byahe ako, patuloy pa din ang pagpatak ng luha kong kanina ko pa pinipigilan habang kasama ko ang kaibigan ko. Umiikot sa buong diwa ko ang mga sinabi niya kanina,subrang bigat ng puso ko. Subrang sakit. Kaya hindi pa rin ako dumiretso sa bahay bagkos pumunta ako sa puntod ng asawa ka.
Pagkarating ko dun, agad nanghina ang buong katawan ko at napaluhod sa punto niya. At bumuhos na lahat ng luha ko,
"Love bakit ? Di ko naman deserve to diba?" ani ko sabay haplps sa lapida niya.
"Love subrang sakit love, sana hindi ko nalang hinayaan yung puso ko na kumawala sayo, hinayaan ko nalang sana yung lungkot siguro di ko mararamdaman yung sakit ngayon-- alam ko naman from the start wala eh"
"Hindi niya ako mahal, at kasalanan ko din naman love , nagmahal ako sa taong may-asawa , may pamilya "
Iniyak ko lahat iyon sa puntod ng asawa ko,humagulhol na halos maubusan ako ng lakas. Ilang oras akong nag-iiyak doon pero bakit ba kasi ako umiiyak ng ganto? Eh wala naman simula pa lang. Bakit ako nasasaktan ng ganito? Bakit ganito ako kadurog sa kanya?
Napabuntong hininga ako at agad ng sumakay sa kotse ko at umuwi na.
Pagkarating ko sa bahay, hindi bumungad sakin si Alyanna siguro tulog na.
Kaya dumiretso ako sa kwarto ko ,madilim duon at di ko na din pinailaw bagkos dumiretso ako sa terrace. Malayo ang tingin , at muling pumapatak ang luha ko.
Kinuha ko ang phone ko, binuksan ang IG at nagbasa ng mga birthday message na bahagyang napangiti naman ako.
Maya maya bumungad sakin ang post ni Beauty
'When something is wrong, everything goes wrong'
Napaisip tuloy ako sino tinutukoy niyang mali?
Binalewala ko nalang yun at agad tinurn off ang phone ko at nahiga nalang. Nilagay ko ang phone ko sa ilalim ng unan ko. At mas nagulat ako nandun pa pala yung t-shirt niya titinigan ko iyon. Bumalik lahat ng alala ko.
"Siguro nga mali ang mahalin ka" ani ko sabay lukot ng damit na yon at lagay sa laundry box
Pinikit ko nalang ang mga mata ko, nagbabaka-sakali na bukas wala na to, bukas makakaalimot na ako at bukas baka wala na akong nararamdaman sa kanya.
Kung natuturuan lang ang puso...
- Writer
