KAREN
"I am sorry, I did not know that Dad will talk to you. Pasensya na kung mga nasabi man siya na hindi na dapat," hingi ng paumanhin ni Kenji sa akin nang makalabas na kami ng restaurant.
Bahagya akong ngumiti sa kaniya. "Okay lang. Mukhang pati sa iyo magagalit na siya."
"Sanay na ako sa kaniya," saad nito at ngumiti sa akin. "Congrats nga pala. Kasal ka na." May panghihinayang akong nadama sa boses niya habang sinasabi iyon.
"Salamat," simpleng sagot ko sa kaniya. "Mauna na ako," paalam ko sa kaniya at tumalikod na para magtungo sa kotse ko.
"Karen!"
Muli akong napalingon kay Kenji nang tawagin niya ang pangalan ko.
"Kung mas maaga ba akong dumating, may chance ba na naging tayo?" biglang tanong nito habang nakatingin sa aking mga mata.
"I can't tell, but I don't think so,"
