Hindi na ako makapaghintay sa weekends. Gusto ko na kasing makasama si Pat at alalahanin ang mga nalimutan kong bagay kaysa gugulin ko ang bawat oras sa bahay nang walang ginagawa kung hindi mahiga.
Hindi rin ako makapagwork dahil apektado ng amnesia ito. Kung itatry ko naman ay hindi magandang ideya dahil alam kong magkakalat lang ako at makakabigat pa sa gawain ng iba ko pang team.
Mabuti na lang at mayroong binibigay buwan-buwan ang company namin sa aming pamilya pangtulong. Nabalitaan din kasi nila ang nangyari sa aking aksidente at nagkaroon ako ng amnesia.
Paulit-ulit lang ang mga nangyayari sa bahay. Kakain, matutulog at gigising. Isama pa riyan ang facetime namin ni Shyr tuwing gabi.
Ewan ko ba kung ano itong nararamdaman ko, parang nagsasawa na akong kausap si Shyr kahit na mi
